आज हा लेख लिहिताना माझे हात थरथरत आहेत आणि डोळ्यांत पाणी आहे. आपण अशा एका काळात जगत आहोत, जिथे चोहीकडे हिंदू धोक्यात आहे अशा घोषणांचा पाऊस पाडला जातो. सत्तेच्या खुर्चीवर बसलेले पंतप्रधान असोत, राष्ट्रपती असोत की तिन्ही दलांचे प्रमुख सगळे हिंदू असतानाही हा नारा दिला जातो. पण आज मला तुम्हाला मोठ्या जड अंतःकरणाने सांगावेसे वाटते की, हिंदू कदापि धोक्यात नाही, तर आपला प्राणप्रिय हिंदुस्थान आज खऱ्या अर्थाने धोक्यात आला आहे. गेल्या काही वर्षांतील धोरणांनी आणि देश चालवण्याच्या नावाखाली चाललेल्या नौटंकीने आपल्या देशाला एका अशा उंबरठ्यावर आणून ठेवले आहे, जिथे आपली सुरक्षा, आपला स्वाभिमान आणि आपले भविष्य अंधारात दिसत आहे.
चीनचा विळखा आणि पाण्याचा प्रश्न आपल्या सीमेवर चीन ज्या हालचाली करत आहे, त्या वाचून माथ्यावर आठ्या पडतात. चीनचे वकील व्हिक्टर गाओ, जे तिथल्या सरकारचे अत्यंत निकटवर्तीय मानले जातात, त्यांनी उघडपणे धमकी दिली आहे की जर भारताने सिंधू नदीचे पाणी अडवण्याचा प्रयत्न केला, तर चीन ब्रह्मपुत्रेचे पाणी अडवू शकतो. ब्रह्मपुत्रा नदी उंचावर असल्याने चीन तिथे पूल बांधून आणि इतर बांधकामे करून आपल्यासाठी मोठे संकट उभे करत आहे. चीन पाकिस्तानच्या पाठीशी खंबीरपणे उभा आहे, पण आपण काय करत आहोत? आपण चीनकडून येणाऱ्या वस्तूंच्या बहिष्काराच्या केवळ नाटकी घोषणा केल्या, पण प्रत्यक्षात चीनसोबतचा आपला व्यापार आणि आपला व्यापार तोटा दिवसेंदिवस वाढतच चालला आहे. आपण आज आपल्या शत्रूवर इतके अवलंबून आहोत की, आपण त्यांच्याकडून आयात वाढवत चाललो आहोत आणि निर्यात कमी होत आहे. हाच का आपला राष्ट्रवाद?
अमेरिकेचा दबाव आणि ‘वाकलेली’ कणा अनेकजण म्हणतात की अमेरिका आपला मित्र आहे. पण जागतिक राजकारणात कोणीच कोणाचा मित्र नसतो, तिथे फक्त स्वतःचा फायदा पाहिला जातो. अमेरिकेचे माजी अध्यक्ष ट्रम्प यांनी वारंवार सांगितले आहे की ते भारतासोबत अशा व्यापार करारांवर स्वाक्षरी करतील, ज्यात अमेरिकेचा फायदा होईल. जेव्हा रॉयटर्स सारख्या जागतिक वृत्तसंस्थेने बातमी दिली की भारत अमेरिकेच्या दबावासमोर न झुकता आपल्या अटींवर व्यापार करार करत आहे, तेव्हा आपल्याला अभिमान वाटला होता. पण दुर्दैवाने, भारत सरकारच्या प्रवक्त्यांनी लगेच समोर येऊन ती बातमी फेक न्यूज असल्याचे सांगून टाकले. याचा अर्थ काय? आपण जगाला हेच दाखवून दिले की आपण अमेरिकेसमोर झुकत आहोत. इतकेच नाही, तर रशियाकडून तेल खरेदी केल्यामुळे आपल्यावर १००% टॅरिफ कर लावण्याचे विधेयक अमेरिकेच्या सिनेटमध्ये मांडले जात आहे. आपण आपल्या गरजेच्या ५२.४% तेल रशियाकडून घेतो. आता जर अमेरिकेने आपल्या मालावर १००% कर लावला, तर आपला व्यापार कसा टिकणार? चीनने या विधेयकाचा कडाडून निषेध केला आहे, पण भारत सरकारने अद्याप चकार शब्दही काढलेला नाही. आपल्या देशाच्या धोरणांमध्ये तो कणा कुठे हरवला आहे, जो एकदा आपल्या ओळखीचा भाग होता?
अंबानी आणि कुडनकुलम: सुरक्षेला पडलेले भगदाड सर्वात वेदनादायक बातमी तर आपल्या देशाच्या अंतर्गत सुरक्षेबाबत आहे. तामिळनाडूतील कुडनकुलम अणुऊर्जा प्रकल्प, जो भारताचा सर्वात मोठा न्यूक्लियर प्लांट आहे, त्याचे हजारो अत्यंत संवेदनशील दस्तऐवज डार्क वेबवर लीक झाले आहेत. ही माहिती देखील आपल्याला परदेशी वर्तमानपत्रांतून मिळते, ही किती मोठी नामुष्की आहे. या दस्तऐवजांमध्ये प्लांटचे ब्लूप्रिंट्स, सप्लायर्सची यादी आणि कंट्रोल रूमचे रेकॉर्ड्स आहेत. आणि हे का झाले? कारण या प्रकल्पाचे कंत्राट अनिल अंबानींच्या रिलायन्स ग्रुपला देण्यात आले होते. ज्या अंबानींवर आधीच भ्रष्टाचाराचे अनेक आरोप आहेत, ज्यांची ईडी आणि सीबीआय चौकशी सुरू आहे, त्यांच्या योटा (Yotta) नावाच्या थर्ड पार्टी डेटा सेंटर कंपनीकडे आपल्या देशाच्या इतक्या महत्त्वाच्या प्रकल्पाची जबाबदारी का दिली गेली? १९,००० संवेदनशील दस्तऐवज आज आपल्या शत्रूंच्या हातात फुकट उपलब्ध आहेत. यामुळे आपल्या अणुप्रकल्पाच्या सुरक्षा यंत्रणेला कोणताही शत्रू सहज समजू शकतो आणि हल्ला करू शकतो. सरकार म्हणते की यामुळे न्यूक्लियर सुरक्षेला धोका नाही, पण प्रत्यक्षात काय हानी झाली आहे, हे कोणीही उघडपणे सांगायला तयार नाही.
भ्रष्टाचाराचा दलदल आणि भविष्याची चिंता आज आपला देश भ्रष्टाचाराच्या एका अशा दलदलीत फसला आहे, जिथे मंदिरातील देणगीच्या चोरीच्या बातम्या अंबाजीपासून राम मंदिरापर्यंत सगळीकडून येत आहेत. सरकार फक्त भावनिक मुद्दे उकरून काढण्यात व्यस्त आहे. आझम खान यांची युनिव्हर्सिटी तोडली जाते, पण सरकारने स्वतः एखादी नवीन मोठी युनिव्हर्सिटी बांधल्याचे उदाहरण नाही. रोजगाराच्या नावावर शून्य आहे, म्हणून प्रत्येक काम खाजगी कंपन्यांना किंवा थर्ड पार्टीला ठेका देऊन दिले जाते आणि त्याचे फळ म्हणजे आपली सुरक्षा वाऱ्यावर पडली आहे.
निष्कर्ष माझ्या देशबांधवांनो, डोळे उघडा! जगात भारताचा डंका वाजत असल्याचा दावा करणारे भक्त कदाचित हे सत्य पाहू इच्छित नाहीत. पण जेव्हा आपल्या देशाचे गुप्त दस्तऐवज बाजारात विकले जातात, जेव्हा आपली सुरक्षा यंत्रणा भांडवलदारांच्या फायद्यासाठी धोक्यात घातली जाते, तेव्हा शांत बसणे हे पाप आहे. आपण आपल्या देशाला अशा भ्रष्ट आणि हलगर्जी व्यवस्थेपासून वाचवले पाहिजे.
आज गरज आहे ती फक्त घोषणा देण्याची नाही, तर आपल्या नेत्यांना जाब विचारण्याची. कारण शेवटी, देश कोणत्याही एका पक्षाचा किंवा उद्योगपतीचा नसून, तो आपल्या सर्वांचा आहे.
जागे व्हा, आपला भारत धोक्यात आहे!
