वीजेच्या कडक झटक्यातून पोलिसांनी केले शेतकऱ्याचे रक्षण; प्राणवायू घेणारी क्षणात बदलली जीवनदानाची गाथा!
नांदेड (प्रतिनिधी) – जीव आणि मृत्यू यांच्यातील अवघ्या क्षणांच्या अंतरावर, जिथे वीजेची कडक झटके जणू काळाचे रूप घेऊन उभी होती, तिथे सिंदखेड पोलीस ठाण्याच्या धाडसी जवानांनी कर्तव्याच्या पलीकडे जाऊन एका शेतकऱ्याच्या प्राणाची आरती उतरवली. वीजेच्या भीषण प्रवाहात अडकलेल्या त्या व्यक्तीला पोलिसांनी क्षणाचाही विलंब न करता, स्वतःच्या जीवाची पर्वा न करता, झाडाच्या फांदीच्या सहाय्याने सुरक्षित बाहेर काढले आणि हा क्षण म्हणजे जणू एका कुटुंबाला परत मिळालेले दुसरे जीवन होते!
सकाळी अकरा वाजताच्या सुमारास सिंदखेड पोलीस ठाण्याचे सहाय्यक पोलीस निरीक्षक संतोष जोषळे, सहाय्यक पोलीस उपनिरीक्षक राठोड व पोलीस कॉन्स्टेबल संदीप वाजवेडे हे नियमित गस्तीवर असताना, मौजे मनिरामथड शेतशिवारात त्यांच्या कानी एक कर्कश आक्रोश पोहोचला. एका शेतकऱ्याचा हात पाण्याच्या मोटारीच्या विद्युत तारेला चिकटला होता. वीजेचा प्रवाह त्याच्या शरीरातून सरकत होता, जीवनाच्या दिव्याची वात हळूहळू विझत होती. क्षणभरही न थांबता, पोलिसांनी सरकारी वाहन थांबवले, आजूबाजूच्या झाडाचा कोरडा फांदी पकडली, आणि एका धाडसी झेपेने त्या व्यक्तीला वीजेच्या धक्क्यापासून दूर केले. तो क्षण जणू थिजला होता आणि मग जेव्हा शेतकरी श्वास घेऊ शकला, तेव्हा हवेत एक सुटकेची लाट पसरली.
या शेतकऱ्याचे नाव आहे दीपक पेटकुळे (रा. करंजी). त्यांचा जीव वाचला, पण त्यांचे कुटुंब जर क्षणभर उशीर झाला असता तर काय झाले असते, याचा विचार करताच अंगावर काटा उभा राहतो. पोलिसांचा तत्परतेने केलेला हा हस्तक्षेप म्हणजे शेतकरी बांधवासाठी मोठे जीवनदान ठरला. सध्या दीपक यांच्यावर उपचार सुरू असून त्यांची प्रकृती स्थिर आहे पण या घटनेने सगळ्या परिसराचे मन हेलावून गेले आहे.
स्थानिक नागरिकांनी या पोलिस अधिकाऱ्यांच्या कर्तव्यनिष्ठेचे आणि मानवतेचे मोठ्या प्रमाणावर कौतुक केले. एका सामान्य शेतकऱ्याची प्राणरक्षा करताना पोलिसांनी जी संवेदनशीलता आणि प्रसंगावधान दाखवले, त्यामुळे पोलीस दलाविषयीचा विश्वास अधिक दृढ झाला आहे.
या घटनेने एकदा पुन्हा सिद्ध झाले की, पोलीस गणवेशात केवळ शिस्त नसते, तर अफाट मानवी दया, करुणा आणि कर्तव्याची जिव्हाळ्याची भावना असते. वीज कोसळते, पण या पोलिसांनी त्या वीजेलाही मागे टाकून एका कुटुंबाचा आधारस्तंभ उभा केला. त्यांची ही कामगिरी कधीही विसरली जाणार नाही कारण त्यांनी एक प्राण वाचवला नाही, तर एक स्वप्न, एक आशा, आणि एका शेतकऱ्याचे संपूर्ण विश्व उजाळून दिले.
