जगातल्या सर्वात मोठ्या लोकशाहीचे महान पंतप्रधान आणि जगातल्या सर्वात जुन्या लोकशाहीचे व्यवहारी राष्ट्राध्यक्ष यांच्यातली मैत्री म्हणजे जणू काही हिंदी सिनेमातल्या त्या जोडीसारखी आहे, जिथे एक जण प्रेमाच्या आणाभाका घेतो आणि दुसरा गुपचूप त्याचे खिसे कापतो. डोनाल्ड ट्रंप यांनी नुकताच एक असा गौप्यस्फोट केला आहे, ज्यामुळे विश्वगुरू बनण्याचे स्वप्न पाहणाऱ्या आपल्या देशातील भक्तांना मिरच्या झोंबल्या असत्या, पण ‘साहेबांनी’ केले म्हणून त्यालाही आता मास्टरस्ट्रोक मानले जाईल.
महान असण्याची किंमत!
ट्रंप स्पष्टच बोलले, मला मोदी आवडतात, ते माझे मित्र आहेत आणि म्हणूनच आता आम्ही भारताला अधिक चांगल्या प्रकारे लुटणार आहोत. किती हे निर्मळ प्रेम! यालाच म्हणतात मैत्रीची पावती. ट्रंप यांच्या मते, मोदींआधीचे पंतप्रधान मग ते मनमोहन सिंग असोत, वाजपेयी असोत की नरसिंह राव हे फारसे महान नव्हते. का? कारण ते अमेरिकेला भारताला लुटण्याची मुभा देत नव्हते,. ते देशाचा फायदा पाहायचे, अमेरिकेच्या हेकडीपुढे वाकायचे नाहीत. पण आता परिस्थिती बदलली आहे. आता गादीवर असा एक पंतप्रधान आहे ज्याला फक्त महान म्हणत राहा, त्याची पाठ थोपटत राहा, आणि मग त्याच्या देशाला हवं तसं ओरबाडत राहा.
नव्या भारताची नवी डिप्लोमेसी
नवीन भारताची ही नवी मुत्सद्देगिरी खरोखरच अजब आहे. ज्याला ट्रंप महान म्हणतात, तोच नेता ट्रंपच्या नाराजीच्या भीतीने दिवसरात्र त्यांची ‘खुशामद’ करण्यात मग्न असतो. एअरफोर्स वनवरून ट्रंपनी जगाला आधीच सांगितले होते की, मोदी त्यांना खुश करण्याची एकही संधी सोडत नाहीत. यालाच कदाचित अनाडी किंवा रीढविहीन राजकारण म्हणतात, जिथे समोरचा माणूस तुमच्यावर हसतोय आणि तुम्ही त्याच्याच गळ्यात गळे घालून फोटो काढताय.
व्यापाराच्या नावाखाली लुटालूट
ट्रंप यांच्या मते, भारत इतकी वर्षे अमेरिकेवर जास्त टॅरिफ लावून फायदा उठवत होता, पण आता मोदींच्या काळात ‘अच्छे दिन’ अमेरिकेसाठी आले आहेत. ट्रंपनी आता भारतावर १२% अतिरिक्त आयात शुल्क लावण्याचा प्रस्ताव ठेवला आहे. निमित्त काय? तर म्हणे भारतात गुलामीची व्यवस्था सुरू आहे आणि भारत जबरन मजुरी रोखण्यासाठी काहीच करत नाही. म्हणजे एका बाजूला मोदींना महान म्हणायचे आणि दुसऱ्या बाजूला भारतावर गुलामी चालवण्याचा शिक्का मारून आर्थिक दंड ठोकायचा, हे फक्त ट्रंपच करू शकतात.आणि आमचे निर्यातक? बिचारे लुटिया डुबण्याची वाट पाहत बसले आहेत. पण काळजी करू नका, चरण पखारणाऱ्या पत्रकारांच्या जिभा अजूनही याला मास्टरस्ट्रोक ठरवायला तयार आहेतच.
शेतकरी आणि मांसाहारी गाईंचे दूध!
या तथाकथित व्यापार करारात भारतासाठी एक ‘गोड’ बातमी दडलेली आहे. अमेरिकेला भारतात आपली मक्का, सोयाबीन, बदाम आणि सफरचंद फेकायची आहेत, जेणेकरून भारतीय बाजारपेठ त्यांचे डम्पिंग ग्राऊंड बनेल. एवढेच नाही, तर ‘सनातन धर्मा’चे रक्षण करणाऱ्या सरकारच्या काळात अमेरिका आता भारतात मांसाहारी गाईंचे दूध आणि त्यापासून बनलेले पदार्थ विकणार आहे. आपल्या देशाचा शेतकरी आधीच संकटात आहे, आता त्याला या जागतिक मैत्रीचा प्रसाद म्हणून बेमौत मरावे लागणार आहे.
तेलाचा खेळ आणि वेनेजुएलाचा प्रयोग
मोदीजी रशिया आणि इराणकडून स्वस्त तेल खरेदी करण्याऐवजी अमेरिकेच्या सांगण्यावरून वेनेजुएलाकडे डोळे लावून बसले आहेत. विशेष म्हणजे, वेनेजुएलाच्या ज्या कामचलाऊ राष्ट्राध्यक्षा डरती रोड्रिक्स दिल्लीत येतात, त्यांच्या खऱ्या राष्ट्राध्यक्षांना ट्रंपनी न्यूयॉर्कच्या जेलमध्ये टाकले आहे,. जर नेहरूंसारखा एखादा संवेदनशील जागतिक नेता असता, तर त्याने अशा प्रतिनिधीला देशात पायही ठेवू दिला नसता,. पण मोदींना अमेरिकेला खुश करायचे आहे, मग भलेही देशाला रशिया-इराणच्या तुलनेत तिप्पट महाग तेल का घ्यावे लागेना. आपल्या देशाच्या लोकांच्या खिशाला कात्री लागली तरी चालेल, पण ट्रंप यांची मैत्री टिकली पाहिजे!
निष्कर्ष: वाघाची डरकाळी की मांजराचे मिमियाणे?
डोनाल्ड ट्रंप यांना मोदींच्या कमकुवत नसा बरोबर माहीत आहेत. त्यांना माहीत आहे की मोदींना जागतिक व्यासपीठावर महान म्हटले की भारताच्या हितांचा तर्पण करणे सोपे जाते,. ट्रंप जाहीरपणे मोदींचा अपमान करतात, त्यांना धमकावतात आणि मोदी साधे गुर्र्’\ सुद्धा करू शकत नाहीत, फक्त मिमियाणे त्यांच्या नशिबी आहे.
शेवटी, ट्रंपनी दिल्लीतल्या कार्यक्रमात स्पीकर फोनवर जे सांगितले तेच खरे मोदींना ठाऊक आहे त्यांना काय करायचे आहे. पण प्रश्न हा आहे की, मोदींना जे करायचे आहे, त्यात भारताचा फायदा आहे की फक्त त्यांच्या महान प्रतिमेचा? हे वास्तव पाहिल्यानंतर आता ताली वाजवायची की डोळे पुसायचे, हे भारतीय जनतेनेच ठरवायचे आहे. कारण महान नेत्याच्या काळात देश कंगाल होत असेल, तर ती मुत्सद्देगिरी नसून निव्वळ लूट आहे.
सोर्स ..
