मित्रांनो, आज जे मी तुम्हाला सांगणार आहे, ते ऐकून कदाचित तुमच्या डोळ्यांत पाणी येईल किंवा तुमचा संताप अनावर होईल. आपण अशा एका काळात जगत आहोत, जिथे एका माणसाने स्वतःच्या घरासाठी, जमिनीसाठी किंवा वैयक्तिक स्वार्थासाठी नव्हे, तर तुमच्या-आमच्या मुलांच्या भविष्यासाठी स्वतःच्या प्राणांची आहुती द्यायला सुरुवात केली आहे. सोनम वांगचुक हे नाव आज केवळ एका व्यक्तीचे राहिलेले नाही, तर ते भ्रष्ट व्यवस्थेविरुद्धच्या संघर्षाचे प्रतीक बनले आहे.
मृत्यूचे सावट आणि सरकारची नीरव शांतता आज दिल्ली उच्च न्यायालयात जे तथ्य मांडण्यात आले, ते थरकाप उडवणारे आहेत. गेल्या १८ दिवसांपासून सोनम वांगचुक उपोषणावर बसले आहेत. त्यांनी अन्नाचा एक कणही ग्रहण केलेला नाही. डॉक्टरांच्या अहवालानुसार, त्यांच्या शरीरातील ग्लायकोजन, पोटॅशियम, सोडियम आणि मॅग्नेशियम यांसारखे महत्त्वाचे घटक (Electrolytes) पूर्णपणे खालावले आहेत. त्यांचे मूत्रपिंड, यकृत आणि हृदय यांवर गंभीर परिणाम होऊ शकतो. तज्ज्ञांनी स्पष्टपणे सांगितले आहे की, पुढच्या ४८ तासांत या माणसाचा प्राण जाऊ शकतो.
सर्वात धक्कादायक बाब म्हणजे, ज्या जंतर-मंतरवर हे उपोषण सुरू आहे, तिथून संसदेचे अंतर केवळ १.५ किलोमीटर आहे आणि पंतप्रधानांचे कार्यालय फक्त ३ किलोमीटरवर आहे. पण तरीही, सत्ताधाऱ्यांमधील एका साध्या कारकुनानेही त्यांची विचारपूस करण्यासाठी तिथे पाऊल ठेवलेले नाही.जे स्वःला प्रधानसेवक म्हणतात, ते आज इतके शांत का आहेत? एका माणसाचा जीव जात असताना ही संवेदनशून्यतेची सीमा आपण ओलांडली आहे का?
लढा कुणासाठी? १८ कोवळ्या जीवांच्या बलिदानासाठी! सोनम वांगचुक हे उपोषण का करत आहेत? हे समजून घेणे महत्त्वाचे आहे. ते पेपरफुटीच्या भीषण संकटाविरुद्ध आणि त्यातून उद्ध्वस्त झालेल्या करोडो विद्यार्थ्यांच्या भविष्यासाठी लढत आहेत.पेपरफुटीच्या नैराश्यातून आतापर्यंत १८ विद्यार्थ्यांनी आपली जीवनयात्रा संपवली आहे. त्यांच्या कुटुंबाचा आक्रोश आणि विद्यार्थ्यांचे अंधकारमय भविष्य पाहून हा माणूस ढसाढसा रडला आणि त्याने निर्णय घेतला की, जोपर्यंत शिक्षणमंत्री धर्मेंद्र प्रधान राजीनामा देत नाहीत आणि सरकार उत्तरदायित्व स्वीकारत नाही, तोपर्यंत मी अन्न घेणार नाही.
सत्तेचा अहंकार आणि ताड प्रवृत्ती सूत्रांच्या माहितीनुसार, सरकारमधील काही लोकांना संवाद साधायचा आहे, पण सर्वोच्च स्तरावर अजूनही आडमुठेपणा कायम आहे. शिक्षणमंत्र्यांना हटवले तर आपली प्रतिमा मलीन होईल किंवा इतर मंत्र्यांच्या राजीनाम्याचीही मागणी होईल, अशी भीती सरकारला वाटत असावी. या मानसिकतेची तुलना ‘ताड’च्या झाडाशी केली गेली आहे – जे ताठ उभे राहते, पण कधीही वाकत नाही. सत्तेचा हा अहंकार एका गांधियन विचारसरणीच्या माणसाचा बळी घ्यायला निघाला आहे.
न्यायालयाची हस्तक्षेपाची आशा जेव्हा सरकार आंधळे आणि बहिरे होते, तेव्हा शेवटची आशा ही न्यायव्यवस्था असते. दिल्ली उच्च न्यायालयाने आज सरकारला नोटीस बजावली आहे आणि विचारले आहे की, या माणसाचा जीव वाचवण्यासाठी तुम्ही काय करत आहात? उद्या कदाचित न्यायालयच सरकारला आदेश देईल की सोनम वांगचुक यांना तातडीने रुग्णालयात दाखल करून त्यांना फोर्स फीडिंग (सक्तीने अन्न देणे) करण्यात यावे. पण प्रश्न हा उरतोच की, ही वेळ का आली? लोकशाहीत संवादाची जागा दहशतीने आणि दुर्लक्षाने का घेतली?
सेलिब्रिटींचे मौन आणि सूरजमुखी प्रवृत्ती सोनम वांगचुक यांच्याकडून प्रेरणा घेऊन थ्री इडियट्स सारखा चित्रपट बनवणारे आमीर खान असोत किंवा त्यांना मुलाखतीसाठी बोलावणारे अमिताभ बच्चन आज यापैकी एकाचाही आवाज वांगचुक यांच्यासाठी उठलेला नाही. यांना सूरजमुखी म्हटले गेले आहे – जे केवळ सत्तेच्या सूर्याकडे पाहून आपला चेहरा फिरवतात. सत्ताधाऱ्यांच्या विरोधात बोलल्यास आपल्या घरावर धाडी पडतील किंवा आपल्याला देशद्रोही ठरवले जाईल, या भीतीने हे तथाकथित नायक आज पडद्यामागे लपले आहेत.
विपक्षाची भूमिका आणि राहुल गांधींचा प्रश्न या संपूर्ण लढ्यात विरोधी पक्षाची भूमिकाही चर्चेत आहे. राहुल गांधींना तिथे जायला हवे का? तज्ज्ञांच्या मते, राहुल गांधींना तिथे जाऊन वांगचुक यांची साथ द्यायला हवी, जेणेकरून या आंदोलनाला अधिक बळ मिळेल पण काही राजकीय गणिते आणि त्यांच्या सल्लागारांचा वेढा यामुळे कदाचित ते अजून तिथे पोहोचलेले नाहीत.
शेवटचा टप्पा: दधीची होणारा माणूस सोनम वांगचुक यांनी एकदा म्हटले होते की, मी जिवंत राहीन की नाही माहीत नाही, पण माझे शब्द लोकांना आठवत राहतील. ते आजच्या युगाचे दधीची ऋषी बनू पाहत आहेत, ज्यांनी स्वतःच्या अस्थींचे दान देऊन राक्षसांचा नाश करण्यासाठी शस्त्र बनवले होते. पण दुर्दैव असे की, कलयुगातील या राक्षसांचे हृदय इतके पाषाण झाले आहे की, एका निष्पाप माणसाचे बलिदानही त्यांना विचलित करत नाहीये.
आवाहन: जागं व्हा! मित्रांनो, पुढचे ४८ तास अत्यंत महत्त्वाचे आहेत. ही केवळ सोनम वांगचुक यांची परीक्षा नाही, तर ती आपल्या लोकशाहीची आणि माणुसकीची परीक्षा आहे. जर या माणसाला काही झाले, तर त्याचा डाग या व्यवस्थेवर कायमचा राहील.
हा लेख इतका शेअर करा की तो सत्तेच्या सर्वोच्च शिखरापर्यंत पोहोचला पाहिजे. सोनम वांगचुक यांना वाचवणे म्हणजे केवळ एका व्यक्तीला वाचवणे नाही, तर या देशातील सत्य आणि न्यायाला जिवंत ठेवणे आहे.
आपण गप्प बसलो तर इतिहास आपल्याला कधीही माफ करणार नाही.
#SaveSonamWangchuk #JusticeForStudents #NoMorePaperLeaks #JantarMantarProtest #DemocraticRights #JusticeDelayed
