लोकशाहीच्या पवित्र मंदिरात’ लागलेला ५ कोटींचा बाजार: देशाच्या सत्यानाशाचे एक उपरोधिक महाकाव्य
भारतीय लोकशाहीच्या इतिहासात काही दृश्ये अजरामर होतात. २०१४ मध्ये जेव्हा पंतप्रधान मोदींनी पहिल्यांदा संसदेत प्रवेश केला, तेव्हा त्यांनी संसदेच्या पायऱ्यांवर माथा टेकवला होता. तो क्षण पाहून देश भारावून गेला होता. संसद हे लोकशाहीचे पवित्र मंदिर आहे,असा संदेश त्यातून दिला गेला. पण आज त्याच ‘मंदिरा’च्या गाभाऱ्यात लोकशाहीचा जो ‘सत्यानाश’ सुरू आहे, तो पाहिला की असे वाटते की, त्या दिवशी पायरीवर टेकवलेला माथा ही कदाचित पुढच्या बाजाराची नांदी असावी.आज देशात ऑपरेशन लोटस नावाचा एक असा चमत्कारिक प्रयोग सुरू आहे, ज्यामध्ये विचारसरणी, निष्ठा आणि नैतिकता या शब्दांना केवळ डिक्शनरीपुरते स्थान उरले आहे. ज्या संसदेच्या पायऱ्या चुमल्या गेल्या, त्याच वास्तूत आता राजकीय पक्षांच्या तोडफोडीचा जाहीर लिलाव भरला आहे.
लोकशाहीचा रेट कार्ड: ५ कोटीत खासदार, ५० लाखात गुन्हे माफ!
या तथाकथित पवित्र मंदिरात आता देवाच्या प्रसादाऐवजी पाच-पाच कोटींचे पाकीट वाटले जात असल्याचे धक्कादायक वास्तव समोर येत आहे. सूत्रांनुसार, ममता बॅनर्जींच्या तृणमूल काँग्रेसचे (TMC) तब्बल १९ खासदार फोडण्यात आले आहेत. आणि ही फोडाफोडी काही प्रेमाने झालेली नाही. यामागे एक पद्धतशीर प्राईस लिस्ट किंवा रेट कार्ड तयार करण्यात आले आहे.
१. प्रीमियम पॅकेज: ५ कोटी रुपये घ्या आणि निमूटपणे कमळाच्या चिन्हावर किंवा भाजपच्या समर्थनावर सही करा.
२. डिस्काउंट ऑफर: ज्यांच्यावर आधीच गुन्हे दाखल आहेत किंवा ज्यांची प्रतिमा डागाळलेली आहे, त्यांना ५ कोटी कशाला? त्यांना फक्त ५० लाख रुपये आणि तुमचे गुन्हे आम्ही मिटवू असे आश्वासन दिले जाते.
३. हप्ता पद्धत (EMI Scheme): काही खासदारांना तर ‘चिट फंड’ कंपनीसारखे मासिक मानधन ठरवून देण्यात आले आहे. जोपर्यंत तुम्ही खासदार आहात, तोपर्यंत दरमहा १ लाख रुपये तुमच्या खात्यात जमा होतील.
हे वाचून कुणालाही वाटेल की आपण संसदेबद्दल नाही, तर एखाद्या कापड बाजारातील सौदेबाजीबद्दल बोलत आहोत. पण हा सत्यानाश साक्षात लोकशाहीच्या मंदिरात घडत आहे.
धाक, दडपशाही आणि बुलडोझर नीती
ज्या खासदारांचे इमान विकत घेता येत नाही, त्यांच्यासाठी ‘वेगळे’ उपाय योजले जातात. कीर्ती आझाद यांनी कॅमेऱ्यासमोर जो खुलासा केला आहे, तो अंगावर काटा आणणारा आहे. जे खासदार सही करायला तयार नव्हते, त्यांच्या घराबाहेर पोलिसांचा गराडा घालण्यात आला. काहींची घरे तर चक्क तोडून टाकण्यात आली. बापी हालदार या तरुण खासदाराचे घर तर पूर्णपणे उद्ध्वस्त करण्यात आले. घर वाचवायचे असेल, तर सही करा,अशी धमकी देऊन त्यांना शरण येण्यास भाग पाडले गेले. जेव्हा लोकशाहीत मतपेटीऐवजी बुलडोझर’ आणि तपास यंत्रणा (ED/CBI) या शस्त्रांचा वापर करून खासदार फोडले जातात, तेव्हा तो देशाचा वैचारिक सत्यानाश असतो.
निकालावर असलेले पुढचे बळी’: पवार, ठाकरे आणि मित्र नितीश!
हा खेळ फक्त टीएमसीपुरता मर्यादित नाही. या ‘राजकीय चाणक्यांच्या’ डायरीत पुढची नावे आधीच लिहिलेली आहेत [१६]. उद्धव ठाकरेंची शिवसेना आधीच फोडली गेली आहे, आता उरलेले ७ खासदारही फोडण्याचे प्रयत्न सुरू आहेत. शरद पवारांची राष्ट्रवादी काँग्रेसही निशाण्यावर आहे. सुप्रिया सुळे यांच्यासमोर आता पक्ष काँग्रेसमध्ये विलीन करा, अन्यथा तोही तुटेल अशी भीती निर्माण झाली आहे. सर्वात मोठी गंमत म्हणजे, ज्यांच्या कुबड्यांवर आज सरकार टिकून आहे, त्या नितीश कुमारांच्या जेडीयू (JDU) पक्षालाही सोडले जाणार नाही. नितीश कुमारांनी भाजपची साथ सोडण्याचा विचार करण्याआधीच त्यांचे ८-१० खासदार आपल्याकडे वळवण्याची तयारी ऑपरेशन लोटस अंतर्गत पूर्ण झाली आहे. मित्रालाही न सोडणे, हा या ‘घातक मुत्सद्देगिरीचा’ (Lethal Diplomacy) सर्वोच्च नमुना आहे.
गुजरात लॉबी आणि पुतिन मॉडेलचे स्वप्न
जय नारायण व्यास, जे मोदींच्या मंत्रिमंडळात मंत्री होते आणि त्यांना ४५-५० वर्षांपासून ओळखतात, त्यांनी या सत्यानाशामागचे खरे गुपित उलगडले आहे. त्यांच्या मते, मोदींचा स्वभावच असा आहे की, ते आपल्या वाटेत येणारा प्रत्येक काटा दूर करतात. मग ते अडवाणी असोत, केशुभाई पटेल असोत वा आताचे विरोधी पक्षनेते असोत. या सर्व तोडफोडीचा अंतिम उद्देश काय? तर २०२९ पर्यंत संसदेची सर्व शक्ती आपल्या हातात एकवटणे. त्यांना कदाचित लोकशाही ऐवजी रशियाच्या पुतिन यांच्यासारखी अध्यक्षीय शासन पद्धती (Presidential Form of Government) हवी आहे, जिथे संसद फक्त एक रबरी शिक्का असेल. यासाठी ३६२ खासदारांची संख्या गाठणे आवश्यक आहे आणि त्यासाठीच हा ५-५ कोटींचा बाजार भरवला गेला आहे.
आरएसएस (RSS) आणि पडद्यामागचे सूत्रधार
या सर्व खेळाला केवळ मोदी-शहा जोडी जबाबदार नाही, तर यामागे राष्ट्रीय स्वयंसेवक संघाचा (RSS) आशीर्वाद असल्याचेही बोलले जाते. संघाला अशी एक व्यवस्था हवी आहे, जी एका व्यक्तीच्या इशाऱ्यावर चालेल आणि त्या व्यक्तीवर संघाचे पूर्ण नियंत्रण असेल. हिंदुत्वाच्या नावाखाली राजकीय पक्षांचा बळी देणे, हा या मोठ्या बुद्धिबळाच्या खेळाचा एक भाग आहे.
निष्कर्ष: लोकशाहीची जत्रा की स्मशान?
आज जेव्हा आपण संसदेकडे पाहतो, तेव्हा तिथे पवित्रता दिसत नाही, तर एक प्रकारची ‘राजकीय वेश्यावृत्ती’ (सौदेबाजी) दिसते. ५ कोटींचे आमिष, घरांची तोडफोड आणि तपास यंत्रणांचा धाक दाखवून जर देश चालवला जाणार असेल, तर सामान्य माणसाच्या मताचे मूल्य काय उरले? ज्या सीड्यांना माथा टेकवून लोकशाहीचे मंदिर म्हटले गेले, त्याच मंदिराच्या पायऱ्यांवरून आज लोकशाहीचा जनाजा निघत आहे. पार्टी तोडो, सत्ता मिळवा हाच एकमेव मंत्र बनला आहे. हा केवळ राजकीय पक्षांचा सत्यानाश नाही, तर या देशाच्या संविधानाचा आणि नैतिकतेचा पूर्णपणे केलेला विनाश आहे. पुतिन बनण्याच्या नादात आपण भारताला एका अशा खाईत ढकलत आहोत, जिथे निवडणुका फक्त औपचारिकता असतील आणि सत्ता एकाच हुकूमशहाच्या हातात असेल. हाच का तो नवा भारत ज्याचे स्वप्न पायऱ्यांवर डोके टेकवताना दाखवले गेले होते? लोकशाहीच्या या बाजारात आज प्रत्येक खासदार विकला जाऊ शकतो, फक्त त्याची ‘किंमत’ लावण्याची ताकद समोरच्याकडे हवी, हेच आजचे कडू सत्य आहे.
