टोपी, नमाज आणि द्वेषाचे राजकारण: देशात नेमके काय चालले आहे?
आज आपल्या देशात एक अत्यंत चिंताजनक परिस्थिती निर्माण झाली आहे. ज्या न्यायव्यवस्थेवर सामान्य माणसाचा शेवटचा विश्वास असतो, त्या न्यायव्यवस्थेतील न्यायाधीशांनाच जर त्यांचे कर्तव्य बजावल्याबद्दल धमक्या मिळत असतील, तर आपण कोणत्या दिशेने जात आहोत? मध्य प्रदेशातील एका महिला न्यायाधीशाने कायद्यानुसार निकाल दिला, पण त्या मुस्लिम असल्याने त्यांना ट्रोलिंग आणि जीवे मारण्याच्या धमक्यांना सामोरे जावे लागत आहे.
जज तबस्सुम खान यांचा धाडसी निकाल आणि कट्टरवाद्यांचा थयथयाट: मध्य प्रदेशातील जज तबस्सुम खान यांनी गो-रक्षणाच्या नावाखाली हत्या करणाऱ्या १४ दोषींना जन्मठेपेची कडक शिक्षा सुनावली. एका न्यायाधीशाने पुराव्यांच्या आधारे दिलेला हा निकाल म्हणजे संविधानाचा विजय होता. मात्र, निकाल लागल्यापासून जज तबस्सुम खान यांना सोशल मीडियावर सातत्याने लक्ष्य केले जात आहे. त्यांना अभद्र भाषेत ट्रोल केले जात असून जीवे मारण्याच्या धमक्या दिल्या जात आहेत. सुप्रीम कोर्टाच्या वकिलांच्या एका संघटनेने या घटनेचा तीव्र निषेध केला आहे. न्यायाधीशांना त्यांच्या निकालासाठी घाबरवणे हा न्यायपालिकेच्या स्वातंत्र्यावर केलेला हल्ला आहे, असे या संघटनेचे म्हणणे आहे. जर गुन्हेगारांना शिक्षा देणाऱ्या न्यायाधीशांनाच संरक्षण नसेल, तर देशात कायदा आणि सुव्यवस्था कशी टिकणार?
किरकोळ कारणावरून हिंसाचाराचा भडका: देशाच्या विविध भागांतून अशा घटना समोर येत आहेत ज्यातून धार्मिक द्वेष स्पष्टपणे दिसून येतो. उत्तर प्रदेशातील सहारनपूरमध्ये एका मुस्लिम महिलेने ऐतिहासिक कुंडाच्या काठी बसून नमाज अदा केली, म्हणून मोठा वाद निर्माण केला गेला. हिंदू संघटनांनी यावर तीव्र आक्षेप घेतला, कारण काही वर्षांपूर्वी मुख्यमंत्र्यांनी तिथे पूजा केली होती. प्रश्न हा पडतो की, एकीकडे राजकीय नेत्यांच्या स्वागतासाठी हायवे जाम केले जातात तेव्हा कोणाच्या भावना दुखावत नाहीत का? दुसरीकडे, अलिगडमध्ये फक्त टोपी घातली म्हणून दोन विद्यार्थ्यांवर चाकूने हल्ला करण्यात आला. कोचिंग क्लासवरून परतणाऱ्या या मुलांची टोपी उतरवण्याचा प्रयत्न केला गेला आणि त्याला विरोध केल्यावर त्यांच्यावर हिंसक हल्ला झाला. जेव्हा देशातील उच्च पदावर बसलेले लोक विशिष्ट समुदायाला लक्ष्य करणारी भाषा वापरतात, तेव्हा त्याचे परिणाम रस्त्यावर अशा प्रकारे पाहायला मिळतात.
लहान मुलांचे भविष्य धोक्यात? दिल्लीच्या सागरपूरमधील एक व्हिडिओ सोशल मीडियावर व्हायरल होत आहे, ज्यामध्ये लहान मुले उग्र गर्दीसोबत घोषणाबाजी करताना दिसत आहेत. ज्या मुलांना अजून जय श्री राम किंवा धार्मिक घोषणांचा खरा अर्थही माहीत नाही, त्यांना अशा दंगलींच्या आणि द्वेषाच्या वातावरणात ढकलले जात आहे. राजकीय फायद्यासाठी मासूम मुलांच्या भविष्याशी खेळणे हे अत्यंत क्लेशदायक आहे.
महाराष्ट्रातील भाषावाद आणि वॉशिंग मशीन राजकारण: महाराष्ट्रातील मालेगावमध्ये सकल हिंदू समाजाने महानगरपालिकेच्या इमारतीवरील उर्दू भाषेतील पाटी हटवण्याची मागणी केली आहे. उर्दू भाषेमुळे त्यांना तिथे पाकिस्तान असल्यासारखे वाटते, असा दावा आंदोलकांनी केला आहे. मात्र, आपण रोजच्या भाषेत किती उर्दू आणि फारसी शब्द वापरतो, याचे भान कोणालाही राहिलेले नाही. याच पार्श्वभूमीवर बॉम्बे हायकोर्टाचे न्यायमूर्ती माधव जामदार यांनी अत्यंत महत्त्वाची टिप्पणी केली आहे. महाराष्ट्रात सध्या सुरू असलेल्या राजकीय फोडाफोडीवर भाष्य करताना त्यांनी वॉशिंग मशीनचा उल्लेख केला. हे सर्व काय सुरू आहे? भारतीय नागरिकांना सरकारने गुलाम बनवले आहे का? असा संतप्त सवाल त्यांनी उपस्थित केला. जेव्हा लोक पेपरफुटीसारख्या गंभीर मुद्द्यांवर आंदोलन करतात, तेव्हा त्यांच्यावर गुन्हे दाखल केले जातात, पण लोकशाहीची मूल्ये पायदळी तुडवणाऱ्यांवर कारवाई होत नाही, अशी निरीक्षणे त्यांनी नोंदवली.
निष्कर्ष: आज जज तबस्सुम खान यांना मिळणाऱ्या धमक्या असोत किंवा टोपीवरून होणारे हल्ले, हे सर्व एका मोठ्या संकटाची नांदी आहे. जर आपण आजही गप्प बसलो आणि द्वेषाच्या या राजकारणाला थारा दिला, तर उद्या कोणाचीच सुरक्षितता शिल्लक राहणार नाही. न्यायपालिकेचे स्वातंत्र्य अबाधित राखणे आणि समाजातील बंधुभाव टिकवून ठेवणे ही केवळ सरकारचीच नाही, तर प्रत्येक नागरिकाची जबाबदारी आहे.लोकशाही वाचवायची असेल, तर संविधानाने दिलेल्या अधिकारांचा वापर करून या अन्यायाविरुद्ध आवाज उठवणे गरजेचे आहे.
