सोनखेड (प्रतिनिधी) – काळ बदलतो आहे, विज्ञान-तंत्रज्ञानाच्या जोरावर आपण प्रगतीची नवनवीन शिखरे सर करत आहोत. मात्र, दुसरीकडे मानवी मूल्यांचा होणारा ऱ्हास आणि वासनेच्या आहारी गेलेली विकृत मानसिकता पाहून आपला समाज नेमका कोणत्या दिशेने चालला आहे? हा अत्यंत गंभीर आणि विदारक प्रश्न आपल्यासमोर उभा ठाकला आहे. नांदेड जिल्ह्यातील सोनखेड पोलीस ठाण्याच्या हद्दीत नुकतीच घडलेली एक अत्यंत संतापजनक आणि हृदय हेलावून टाकणारी घटना या विदारक सत्याची साक्ष देत आहे.
काय आहे घटना? मिळालेल्या अधिकृत माहितीनुसार, सोनखेड पोलीस ठाण्याच्या हद्दीतील एका दोन वर्षांच्या निष्पाप चिमुरडीवर शेजारी राहणाऱ्या एका ३५ वर्षीय नराधमाने चॉकलेटचे आमिष दाखवून अत्याचार केल्याची धक्कादायक घटना उघडकीस आली आहे. याप्रकरणी पीडित मुलीच्या आईने, यांनी दिलेल्या तक्रारीवरून सोनखेड पोलीस ठाण्यात गुन्हा नोंदवण्यात आला आहे. पोलिसांनी आरोपी विलास पंडित वाघमारे याच्याविरुद्ध भारतीय न्याय संहिता (BNS), २०२३ च्या कलम ६४(२)(एफ), ६५(२) आणि बालकांचे लैंगिक अपराधांपासून संरक्षण अधिनियम (पोक्सो – POCSO), २०१२ च्या कलम ४, ५(म), ५(न) आणि ६ अंतर्गत गुन्हा दाखल केला आहे. या घटनेचा पुढील तपास पोलीस निरीक्षक भागवत नागरगोजे करत आहेत.घटनेची माहिती मिळताच पोलीस अधीक्षक प्रशांत शिंदे सोनखेड पोलीस ठाण्यात पोहचले आहेत. आताही हे तेथेच आहेत.आरोपी विलास ही घटना घडवून पालम जिल्हा परभणी पर्यंत गेल्याचा माग पोलिसांनी काढला आहे.पण अद्याप तो पोलिसांना सापडला नाही.
समाजाचे विदारक सत्य: नाती आणि विश्वासाचा खून या घटनेने संपूर्ण परिसरात तीव्र संताप व्यक्त होत असून, केवळ एका चिमुरडीवरच नव्हे तर संपूर्ण समाजमनावर आणि विश्वासावर हा मोठा आघात आहे. ज्या शेजाऱ्याला आपण हक्काचा समजतो, ज्यांच्यावर विश्वास ठेवून लहान मुले घराबाहेर खेळतात, तिथेच जर अशी नराधम विकृती दबा धरून बसलेली असेल, तर विश्वास ठेवायचा कोणावर? एकीकडे आपण मुलींना सुरक्षित वातावरण देण्याच्या बाता मारतो, तर दुसरीकडे अवघ्या चार वर्षांच्या निष्पाप बालिकेलाही या राक्षसी वृत्तीचा सामना करावा लागतो. ही घटना केवळ एका गुन्ह्याची नोंद नाही, तर आपल्या समाजाच्या नैतिक अधःपतनाचा हा अत्यंत विदारक चेहरा आहे. विकृतीची परिसीमा ओलांडणारे हे कृत्य समाजातील वाढती अनैतिकता, मूल्यांची घसरण आणि संवेदनशीलतेचा अभाव उघड करते.
समाजाला दिशा दाखवणारा विचार: आता तरी जागे व्हा! अशा घटना पुन्हा घडू नयेत आणि समाजाला एका निरोगी दिशेने नेण्यासाठी आपल्याला सामूहिक पातळीवर तातडीने पावले उचलण्याची गरज आहे:
पालकांची सतर्कता आणि सजगता: आपल्या लहान मुलांवर बारीक लक्ष ठेवणे अत्यंत आवश्यक आहे. अगदी ओळखीच्या किंवा शेजारच्या व्यक्तीकडेही लहान मुलांना एकटे सोडताना सावधगिरी बाळगावी. मुलांना सुरक्षित आणि असुरक्षित स्पर्शाची (Safe and Unsafe Touch) जाणीव करून देणे ही काळाची गरज बनली आहे.
सामाजिक जबाबदारी आणि सामूहिक जागृती: ‘ती मुलगी माझी नाही, मला काय त्याचे?’ ही उदासीन मानसिकता आता सोडावी लागेल. आपल्या आजूबाजूला कोणतीही संशयास्पद हालचाल दिसल्यास तातडीने आवाज उठवला पाहिजे. प्रत्येक नागरिकाने बालकांच्या सुरक्षेसाठी सजग रक्षक बनले पाहिजे.
कायद्याचा वचक आणि जलद न्याय: अशा विकृत मानसिकतेच्या गुन्हेगारांना कायद्याचा प्रचंड धाक असणे आवश्यक आहे. पोक्सो (POCSO) आणि भारतीय न्याय संहितेअंतर्गत अत्यंत कडक शिक्षेची तरतूद आहे. अशा प्रकरणांमध्ये तपास यंत्रणा आणि न्यायव्यवस्थेने जलद गतीने खटला चालवून गुन्हेगाराला कठोरात कठोर शिक्षा दिली पाहिजे, जेणेकरून समाजात एक कडक संदेश जाईल.
नैतिक आणि सुजाण संस्कार: केवळ भौतिक प्रगती उपयोगाची नाही. घरातूनच मुला-मुलींवर योग्य नैतिक संस्कार करणे, महिला व बालकांचा आदर करण्याचे मूल्य रुजवणे हीच या समस्येवरील दीर्घकालीन उपाययोजना आहे. या घटनेने आपल्या डोळ्यात झणझणीत अंजन घातले आहे. जर आपण अजूनही डोळे झाकून गप्प राहिलो, तर येणाऱ्या पिढ्या आपल्याला कधीही माफ करणार नाहीत. चला, एकत्र येऊया आणि आपल्या निष्पाप लेकरांसाठी एक सुरक्षित, भयमुक्त आणि सुदृढ समाज निर्माण करूया!
