चीन-तैवान प्रश्न हा आजच्या जागतिक राजकारणातील सर्वात संवेदनशील आणि आक्रमक भू-राजकीय मुद्द्यांपैकी एक बनला आहे. आशिया-प्रशांत क्षेत्रात वाढत चाललेली शक्तिस्पर्धा, जपानचा ऐतिहासिक संदर्भ, अमेरिकेचा हस्तक्षेप आणि चीनची दीर्घकालीन रणनीती या सर्व घटकांमुळे तैवानकडे संपूर्ण जगाचे लक्ष लागले आहे. वरिष्ठ पत्रकार गिरिजेश वशिष्ठ यांनी केलेल्या विश्लेषणानुसार, तैवानचा प्रश्न केवळ प्रादेशिक वाद नसून जागतिक सत्ता संतुलन ठरवणारा निर्णायक विषय ठरत आहे. चीनचा तैवानवर ऐतिहासिक दावा इतिहासात पाहिले तर चीन आणि तैवान हे अनेक शतकांपर्यंत एकाच राजकीय संरचनेचा भाग होते. विशेषतः Qing Dynasty काळात तैवान चीनच्या साम्राज्याचा अविभाज्य प्रदेश मानला जात होता. मात्र १९व्या शतकात चीनची शक्ती कमकुवत होत गेली आणि बाह्य शक्तींनी हस्तक्षेप सुरू केला. १८९५ मध्ये चीन-जपान युद्धात चीनचा पराभव झाल्यानंतर तैवान जपानच्या ताब्यात गेला. त्या वेळी जपानने तैवानला सामरिक लष्करी आणि औद्योगिक केंद्र म्हणून विकसित केले. जवळपास ५० वर्षे जपानी नियंत्रणाखाली राहिल्यामुळे तैवानची प्रशासन व्यवस्था, अर्थव्यवस्था आणि सामाजिक रचना चीनपेक्षा वेगळी घडली. याच ऐतिहासिक बदलामुळे पुढे चीन-तैवान मतभेद अधिक तीव्र झाले. गृहयुद्ध आणि तैवानची स्वतंत्र ओळख दुसऱ्या महायुद्धानंतर जपानचा पराभव झाला आणि तैवान पुन्हा चीनकडे गेला. पण लगेचच चीनमध्ये कम्युनिस्ट आणि राष्ट्रवादी यांच्यात गृहयुद्ध भडकले. Kuomintang (KMT) आणि Chinese Communist Party यांच्यातील संघर्षाने चीनचे भविष्य बदलून टाकले. १९४९ मध्ये कम्युनिस्ट पक्षाने मुख्य भूमीवर सत्ता स्थापन केली आणि पीपल्स रिपब्लिक ऑफ चायना निर्माण झाला. KMTचे नेते पराभवानंतर तैवानमध्ये गेले आणि तेथे स्वतंत्र सरकार स्थापन केले. याच क्षणापासून चीन आणि तैवान यांचे राजकीय मार्ग वेगळे झाले, पण दोन्ही बाजूंनी “एकच चीन” असल्याचा दावा कायम ठेवला. जपानचा ऐतिहासिक आणि सामरिक संदर्भ तैवान प्रश्नात जपानची भूमिका ऐतिहासिकदृष्ट्या महत्त्वाची आहे. तैवान जपानच्या जवळ असल्याने त्याचे संरक्षण जपानच्या सुरक्षेशी जोडलेले मानले जाते. दुसऱ्या महायुद्धानंतर जपानने थेट नियंत्रण सोडले असले तरी आजही तैवानवरील कोणताही संघर्ष जपानच्या राष्ट्रीय सुरक्षेला धोका मानला जातो. त्यामुळे चीन-तैवान तणाव वाढला की जपान सक्रिय राजनैतिक भूमिका घेताना दिसतो. चीनची सध्याची रणनीती आज चीन तैवानवर थेट लष्करी हल्ला करण्याऐवजी राजकीय, आर्थिक आणि कूटनीतिक मार्गांचा वापर करत आहे. चीनला वाटते की दीर्घकालीन दबाव, आर्थिक अवलंबित्व आणि अंतर्गत राजकीय मतभेदांचा फायदा घेऊन तैवान पुन्हा आपल्या प्रभावाखाली आणता येईल. अलीकडे तैवानच्या विरोधी पक्ष KMTच्या नेतृत्वाची चीन भेट विशेष चर्चेत आली. चीनने त्यांचे अभूतपूर्व स्वागत करून तैवानमधील सत्ताधारी नेतृत्वाला बाजूला ठेवण्याचा प्रयत्न केला. सध्याचे राष्ट्रपती लाई चिंग-ते यांना चीन विभाजनवादी नेता मानतो. त्यामुळे चीन तैवानमधील राजकीय संतुलन बदलण्याचा प्रयत्न करत असल्याचे दिसते. अमेरिका आणि जागतिक सत्ता स्पर्धा तैवान प्रश्न अमेरिकेशिवाय पूर्ण होत नाही. अमेरिका तैवानला थेट स्वतंत्र देश म्हणून मान्यता देत नसली तरी त्याला लष्करी आणि आर्थिक पाठबळ देते. चीनला वाटते की अमेरिकेचा प्रभाव कमी केल्याशिवाय तैवानवर प्रभाव मिळवणे कठीण आहे.विश्लेषकांच्या मते, भविष्यातील अमेरिकन राजकारण विशेषतः डोनाल्ड ट्रंप यांच्या संभाव्य आशिया भेटीच्या पार्श्वभूमीवर चीन तैवानभोवती आपली कूटनीतिक पकड मजबूत करण्याचा प्रयत्न करत आहे. चीनचे उद्दिष्ट स्पष्ट आहे: तैवान प्रश्न अमेरिकेच्या हातातून काढून द्विपक्षीय किंवा प्रादेशिक स्वरूपात आणणे. चीनचा दीर्घकालीन उद्देश चीनसाठी तैवान हा केवळ भूभाग नाही; तो राष्ट्रीय अभिमान, ऐतिहासिक पुनर्मिलन आणि महासत्ता बनण्याच्या स्वप्नाशी जोडलेला मुद्दा आहे. चीन स्वतःला अमेरिकेच्या पर्याय म्हणून जागतिक नेतृत्वात उभे करण्याचा प्रयत्न करत आहे. तैवानचे पुनर्मिलन हे त्या प्रवासातील सर्वात मोठे प्रतीक मानले जाते. निष्कर्ष चीन-तैवान संघर्ष हा इतिहास, राष्ट्रवाद, सामरिक भूगोल आणि जागतिक सत्ता राजकारण यांच्या संगमावर उभा आहे. जपानचा ऐतिहासिक प्रभाव, चीनचे राष्ट्रीय स्वप्न आणि अमेरिकेची रणनीती यामुळे हा प्रश्न अधिक गुंतागुंतीचा झाला आहे. आज चीन आक्रमक लष्करी कारवाईपेक्षा राजकीय आणि कूटनीतिक मार्गाने तैवानला आपल्या कक्षेत आणण्याचा प्रयत्न करत आहे.भविष्यात तैवान प्रश्न आशियातील शांतता टिकवेल की मोठ्या संघर्षाला कारणीभूत ठरेल हेच जगासाठी सर्वात मोठे प्रश्नचिन्ह बनले आहे. Kanthak Suryatal Post Views: 428 Facebook WhatsApp Telegram Twitter LinkedIn Snapchat Threads Post navigation इराणचा महाविजय की अमेरिकेची कूटनीतिक माघार? इस्लामाबाद चर्चेचे आक्रमक विश्लेषण अमेरिकेचे उप राष्ट्रपती जेडी व्हेन्स रिकाम्या हाताने पाकिस्थानातून परतले;इराण झुकला नाहीच