झेड-प्लस सुरक्षा की रस्त्यावरील फरपट? विरोधी पक्षनेत्याच्या जिवाला निर्माण झालेल्या धोक्याला जबाबदार कोण? राहुल गांधींच्या सुरक्षेशी खेळ: इतिहासातील रक्तरंजित चुकांतून देश काही शिकणार आहे की नाही? दिल्लीच्या रस्त्यांवरून समोर आलेली दृश्ये केवळ एका राजकीय नेत्याच्या अटकेची नाहीत, तर ती भारताच्या लोकशाहीची आणि सुरक्षेच्या चिंधड्या उडवणारी धक्कादायक दृश्ये आहेत. लोकसभेचे विरोधी पक्षनेते, ज्यांना देशातील सर्वोच्च दर्जाची झेड-प्लस सुरक्षा मिळालेली आहे, त्यांना रस्त्यावर अशा प्रकारे फरपटत नेले जाते, अनियंत्रित गर्दीत ढकलले जाते आणि त्यांचे कपडे खेचले जातात; ही कोणती सुरक्षा व्यवस्था आहे? हा केवळ सुरक्षेतील निष्काळजीपणा नाही, तर देशाच्या विरोधी पक्षनेत्याच्या आयुष्याशी आणि सुरक्षेशी थेट खेळण्याचा भयंकर प्रकार आहे. या गंभीर परिस्थितीकडे देशाने, न्यायव्यवस्थेने आणि गृह मंत्रालयाने डोळे झाकून चालणार नाही. रस्त्यावरील गुंडगिरी आणि सुरक्षेच्या चिंधड्या: धक्कादायक छायाचित्रे सोशल मीडियावर आणि स्वतंत्र माध्यमांमध्ये समोर आलेली छायाचित्रे पाहिल्यावर कोणाच्याही मनात भीतीची शॉकवेव्ह पसरल्याशिवाय राहणार नाही. या दृश्यांचे गांभीर्य समजून घेण्यासाठी काही प्रमुख छायाचित्रांवर आणि प्रसंगांवर नजर टाकणे गरजेचे आहे: पहिल्या दृश्यात राहुल गांधींना सर्व बाजूंनी घेरून अतिशय निर्दयीपणे इतक्या जोरात धक्का दिला जातो की ते कित्येक पावले मागे फेकले जातात. दुसऱ्या दृश्यात पोलीस किंवा अनोळखी व्यक्ती राहुल गांधींना हवेत टांगून अक्षरशः फरपटत नेताना दिसतात; त्यांना पकडणारे खरोखरच पोलीस आहेत की सुरक्षेच्या वेशातील भलतेच कोणी, याची कोणतीही शाश्वती या गर्दीत उरलेली नाही. तिसऱ्या दृश्यात प्रियंका गांधी जमिनीवर पडलेल्या दिसतात आणि राहुल गांधी पोलीस बळाचा प्रतिकार करत असताना त्यांना बळजबरीने खेचले जात आहे. चौथ्या दृश्यात बसमध्ये ढकलल्या जाणाऱ्या प्रियंका गांधी यांच्यावर दिल्ली पोलिसांची एक महिला कर्मचारी अचानक इतक्या आक्रमकतेने तुटून पडते की, प्रियंका गांधी यांच्या सुरक्षारक्षकांनी मध्यस्थी केली नसती तर भयानक शारीरिक हिंसाचार घडला असता. पाचव्या दृश्यात राहुल गांधींची टी-शर्ट ओढली जात आहे आणि आजूबाजूला असलेल्या गर्दीची ओळख पटवणे पूर्णपणे अशक्य झाले आहे. अशा प्रकारची पन्नासपेक्षा जास्त छायाचित्रे आणि व्हिडिओ आंदोलनांच्या काळात समोर आले आहेत. हे सर्व प्रकार राहुल गांधींच्या जिवाला थेट धोका निर्माण करणारे आहेत. लोकसभेच्या विरोधी पक्षनेत्याला ताब्यात घेण्याची किंवा हाताळण्याची ही कोणती पद्धत आहे? झेड-प्लस सुरक्षा की सत्तेची दडपशाही? राहुल गांधी आणि देशाचे गृहमंत्री अमित शाह या दोघांनाही केंद्र सरकारकडून झेड-प्लस दर्जाची सुरक्षा मिळालेली आहे. जर झेड-प्लस सुरक्षा लाभलेल्या नेत्याला रस्त्यावर कोणीही अनियंत्रित गर्दीत खेचू शकत असेल, तर या सुरक्षेचा अर्थ काय उरतो? इथे एक सडेतोड प्रश्न उपस्थित होतो,भाजपशासित नसलेल्या एखाद्या राज्यात निदर्शनादरम्यान केंद्रीय गृहमंत्री अमित शाह किंवा भाजप नेत्यांच्या कॉलरला पकडून, त्यांना फरपटत नेऊन बसमध्ये फेकून देण्याची कल्पना तरी कोणी करू शकते का? मुळीच नाही, आणि लोकशाहीत तसे घडता कामाही नये! मग हाच नियम आणि हाच सन्मान देशाच्या विरोधी पक्षनेत्याला का लागू होत नाही? राहुल गांधी हे काही सामान्य राजकीय कार्यकर्ते नाहीत; ते घटनात्मक पदावर विराजमान असणारे, लोकसभेचे विरोधी पक्षनेते आहेत आणि अर्ध्या भारताच्या जनमताचे प्रतिनिधित्व करतात. मग राजकीय विरोधाचा सूड घेण्यासाठी त्यांच्या सुरक्षेशी आणि मानमर्यादेशी असा खेळ का केला जात आहे? इतिहासाची भयावह पाने: श्रीपेरुंबुदूरची रक्तरंजित पुनरावृत्ती घडवायची आहे का? भारतीय राजकारणाचा इतिहास अत्यंत रक्तरंजित आणि वेदनादायी राहिलेला आहे. या देशाने महात्मा गांधींच्या हत्येनंतर आपल्या दोन-दोन माजी पंतप्रधानांची इंदिरा गांधी आणि राजीव गांधी यांची क्रूर राजकीय हत्या उघड्या डोळ्यांनी पाहिली आहे. या राजकीय हत्यांमुळे संपूर्ण जग हादरले होते. आज राहुल गांधींच्या सुरक्षेत ज्या प्रकारे निष्काळजीपणा दाखवला जात आहे, त्यावरून आपण इतिहासातील त्या भयंकर चुका विसरलो आहोत का, असा सवाल निर्माण होतो. २१ मे १९९१ ची ती काळी रात्र देश कधीही विसरू शकत नाही. तमिळनाडूतील श्रीपेरुंबुदूर येथे एका निवडणुकीच्या सभेदरम्यान राजीव गांधी समर्थकांच्या गर्दीत मिसळले होते. कागदावर सुरक्षेची कडक व्यवस्था होती, जशी आज राहुल गांधींच्या बाबतीत दाखवली जाते. पण त्याच अनियंत्रित गर्दीचा फायदा घेऊन एका मानवी बॉम्बने राजीव गांधींपर्यंत पोहोचून मोठा स्फोट घडवून आणला आणि देशाच्या माजी पंतप्रधानांची जीवनयात्रा संपवली. आज राहुल गांधींच्या आंदोलनादरम्यान आणि पोलिसांच्या गदारोळात ज्या प्रकारची अनियंत्रित आणि बिनचेहऱ्याची गर्दी जमते, त्यात उद्या कोणी त्यांच्यावर चाकूने हल्ला केला, गोळी झाडली किंवा बॉम्बने उडवून दिले, तर त्याला जबाबदार कोण? अशा गदारोळात राहुल गांधी सुरक्षित राहतील याची हमी कोण देणार? राजीव गांधींच्या हत्येनंतर सुरक्षेबाबत आपण काय धडे शिकलो? केवळ सुरक्षा रक्षक वाढवणे म्हणजे खरी सुरक्षा का? धमकी, षड्यंत्र आणि कोणाचा फायदा? आज देशात उग्रवादी प्रवृत्तीचे लोक खुलेआम राजकीय नेत्यांना पाहून घेण्याच्या आणि कोणत्याही थराला जाण्याच्या धमक्या देत आहेत. राहुल गांधींच्या जिवावर थेट हल्ला होण्याचा कोणताही प्रत्यक्ष पुरावा आज समोर नसला, तरी त्यांची सुरक्षा अत्यंत नाजूक आणि धोक्याच्या पातळीवर पोहोचल्याचे शेकडो पुरावे दररोज रस्त्यावर दिसत आहेत. या संपूर्ण प्रकरणामागील सर्वात महत्त्वाचा आणि ज्वलंत प्रश्न म्हणजे जर राहुल गांधी यांच्यासोबत काही अनहोनी घडली, तर त्याचा सर्वात जास्त फायदा कोणाला होईल? राहुल गांधींची राजकीय सक्रियता सध्या कोणासाठी सर्वात मोठी डोकेदुखी ठरत आहे? संविधान आणि लोकशाहीच्या रक्षणासाठी उठणारा सर्वात मुखर आवाज शांत झाल्यावर कोणाचे भले होईल? ज्यांच्या भ्रष्टाचाराची आणि कारभाराची पोलखोल राहुल गांधी करत आहेत, त्या सत्ताधाऱ्यांचा मार्ग मोकळा होणार नाही का? दुर्दैवाने, माध्यमांमधील एक वर्ग राहुल गांधींच्या सुरक्षेच्या प्रश्नावर चर्चा करण्याऐवजी त्यांनाच अराजक ठरवण्याचा प्रयत्न करत आहे. सरकारविरोधात आंदोलन करण्याची परवानगी कोणती सत्ता सहज देते? परंतु विरोध मोडून काढण्यासाठी थेट नेत्याच्या सुरक्षेलाच धोक्यात घालणे ही हुकूमशाही वृत्तीची लक्षणे आहेत. कायदा सर्वांसाठी समान: मोदी-शाहांना जबाबदारी घ्यावीच लागेल! सत्तेच्या अहंकारात असलेल्या सत्ताधाऱ्यांनी हे लक्षात ठेवले पाहिजे की कोणीही कायद्यापेक्षा मोठे नाही. कोणताही नेता कायद्याच्या वर नाही, तसाच पोलीस, गृहमंत्री आणि देशाचे पंतप्रधानही कायद्याच्या वर नाहीत. केंद्रीय गृहमंत्री अमित शाह आणि पंतप्रधान नरेंद्र मोदी यांना राहुल गांधी यांच्या सुरक्षेची संपूर्ण जबाबदारी घ्यावीच लागेल आणि पुढील कोणतीही चूक न होण्याची हमी देशासमोर द्यावी लागेल. राहुल गांधींशी राजकीय संघर्ष करायचा असेल तर तो विचारांनी आणि राजकारणाने करा. परंतु, पोलिसांच्या आडून त्यांच्या सुरक्षेशी खेळ केला जात असेल आणि त्यांच्या जिवाला धोका निर्माण केला जात असेल, तर हा देश आणि देशाची जनता यासाठी जबाबदार असणाऱ्यांना कधीही माफ करणार नाही. इतिहासातील रक्तरंजित चुकांची पुनरावृत्ती सहन करण्यास भारत देश पुन्हा कधीही तयार नाही! Kanthak Suryatal Post Views: 21 Facebook WhatsApp Telegram Twitter LinkedIn Snapchat Threads Post navigation दिल्लीत पोलिसांवर हल्ला, मुंबईत विद्यार्थ्यांचे कपडे फाडले; हा लोकशाहीचा बचाव की सत्तेची दडपशाही?