नांदेड (प्रतिनिधी)- आपण कोणत्या समाजात जगत आहोत? आपण स्वतःला प्रगत, सुसंस्कृत आणि आधुनिक म्हणवून घेतो, पण दुसरीकडे आपल्याच निष्पाप चिमुरड्या स्वतःच्या घरातही सुरक्षित नाहीत, हे विदारक सत्य आपल्या तोंडावर चपराक मारणारे आहे. दिवसाढवळ्या स्वतःच्या घरात टीव्ही पाहत बसलेल्या एका निष्पाप अल्पवयीन मुलीवर जबरदस्तीने घरात घुसून पाशवी अत्याचार करणाऱ्या नराधम आरोपीला अखेर कायद्याने त्याची जागा दाखवून दिली आहे. नांदेडच्या अतिरिक्त सत्र न्यायालयाने आरोपी राम किसन आनपवाड याला बलात्कार आणि घरात घुसखोरी करण्याच्या गुन्ह्याखाली तब्बल १० वर्षांची सक्तमजुरी आणि एकूण १४,५०० रुपये दंडाची शिक्षा सुनावली आहे. मा. अतिरिक्त सत्र न्यायाधीश बी. यु. चौधरी यांनी १ सप्टेंबर २०२६ रोजी हा महत्त्वाचा निकाल दिला.हा निकाल केवळ एका गुन्हेगाराला मिळालेली शिक्षा नाही, तर सुरक्षिततेचा मुखवटा पांघरून जगणाऱ्या आपल्या ढोंगी समाजाच्या चेहऱ्यावर ओढलेला एक तीव्र कोरडा आहे.
काय आहे घडलेली विदारक घटना?
२६ फेब्रुवारी २०२४ ची त्या दुपारची वेळ. नांदेड जिल्ह्यातील मुदखेड पोलीस स्टेशनच्या हद्दीतील मौजे मेंडका येथील एका घरात एक अल्पवयीन मुलगी दुपारी १२.०० वाजताच्या सुमारास आपल्या घराच्या खोलीत एकटीच टीव्ही पाहत बसली होती. बाहेर रणरणते ऊन होते, आणि घरात ती चिमुरडी स्वतःला सुरक्षित समजत होती. मात्र, त्याच वेळी तिच्याच परिसरात राहणाऱ्या राम किसन आनपवाड या नराधमाची वक्रदृष्टी तिच्यावर पडली. मुलगी घरात एकटी आहे आणि ती अल्पवयीन आहे, हे ठाऊक असतानाही त्याने घरात जबरदस्तीने प्रवेश केला.
पीडितेने प्रतिकार करण्याचा आणि मदतीसाठी ओरडण्याचा प्रयत्न केला. पण त्या नराधमाने तिचे तोंड दाबून, दरवाजा आतून बंद केला आणि तिला पलंगावर पाडून तिच्यावर बळजबरीने लैंगिक अत्याचार (बलात्कार) केला. ज्या घराच्या भिंती तिला जगातील सर्व संकटांपासून वाचवतील असे वाटत होते, त्याच भिंतींच्या आड तिचे बालपण ओरबाडले गेले. ही घटना केवळ एका मुलीवरील अत्याचार नव्हती, तर आपल्या सामाजिक विश्वासाचा झालेला खून होता.
न्यायालयाचा वज्रघात: कायद्याचा दणका आणि निकाल
या संतापजनक प्रकरणाचा तपास पूर्ण झाल्यानंतर गुन्हा नांदेडच्या न्यायालयात चालविण्यात आला. दोन्ही बाजूंचे युक्तिवाद आणि पुरावे तपासून अतिरिक्त सत्र न्यायाधीश बी. यु. चौधरी यांनी आरोपी राम किसन आनपवाड याला भारतीय दंड विधानाच्या (IPC) विविध कलमांतर्गत दोषी ठरवून खालीलप्रमाणे कठोर शिक्षा सुनावली:
- भादंवि कलम ३७६(१) (बलात्कार): १० वर्षांची सक्तमजुरी (Rigorous Imprisonment) आणि १०,००० रुपये दंड. दंड न भरल्यास अतिरिक्त ६ महिने सक्तमजुरी. (नोंद: आरोपीची भादंवि कलम ३७६(२)(जे) आणि पोक्सो कायद्याच्या कलम ४(१) व ८ मधील आरोपातून निर्दोष मुक्तता करण्यात आली आहे, परंतु कलम ३७६(१) अंतर्गत त्याला बलात्कार प्रकरणी दोषी ठरवून १० वर्षांची शिक्षा दिली गेली आहे).
- भादंवि कलम ३४१ (चुकीच्या पद्धतीने रोखून ठेवणे): १ महिन्याची साधी कैद आणि ५०० रुपये दंड. दंड न भरल्यास ८ दिवसांची साधी कैद.
- भादंवि कलम ३५४ (स्त्रीच्या विनयशीलतेला बाधा आणणे): २ वर्षांची सक्तमजुरी आणि २,००० रुपये दंड. दंड न भरल्यास ६ महिने सक्तमजुरी.
- भादंवि कलम ४५२ (जबरदस्तीने घरात घुसणे): २ वर्षांची सक्तमजुरी आणि २,००० रुपये दंड. दंड न भरल्यास ६ महिने सक्तमजुरी.
या सर्व शिक्षा एकत्र चालणार आहेत. न्यायालयाने आदेश दिला आहे की, गोळा झालेली दंडाची एकूण रक्कम (१४,५०० रुपये) पीडित मुलीला नुकसानभरपाई म्हणून दिली जावी. तसेच, फौजदारी प्रक्रिया संहितेच्या कलम ३५७-अ अंतर्गत जिल्हा विधी सेवा प्राधिकरण, नांदेड यांना पीडितेसाठी योग्य भरपाई देण्याची शिफारस करण्यात आली आहे. आरोपीने आधीच भोगलेला २ वर्षे ५ महिने आणि ३० दिवसांचा तुरुंगवास या शिक्षेतून वजा केला जाणार आहे. सरकार पक्षाच्या वतीने सहायक सरकारी वकील एड.एम ए बतुल्ला (डांगे) यांनी काम पाहिले. मुदखेड चे पोलीस अंमलदार शेख जाबेर यांनी पैरवी अधिकाऱ्याची भूमिका पूर्ण केली.
समाज कोणत्या गर्तेत चालला आहे? विदारक सत्य!
या निकालाने पीडितेच्या कुटुंबाला कायदेशीर न्याय दिला असला, तरी या निमित्ताने संपूर्ण समाजाला काही गंभीर प्रश्न विचारण्याची वेळ आली आहे.
- घर ही सुरक्षित जागा उरली नाही का? जर आपली मुले घरात, स्वतःच्या पालकांच्या छताखाली सुरक्षित नसतील, तर त्यांनी सुरक्षिततेचा शोध कुठे घ्यावा?
- दिवसाढवळ्या वासनांधता? रात्रीच्या अंधारात नव्हे, तर भर दुपारी १२ वाजता शेजारी राहणारा माणूस इतका निर्ढावलेला कसा असू शकतो?
- आपली सामाजिक संवेदना मृत झाली आहे का? गावात, गल्लीत शेजारी राहणाऱ्या चिमुरडीवर शेजारीच राहणारा नराधम डोळा ठेवतो आणि आपण आपल्याच विश्वात मग्न राहतो. जेव्हा एखादा गुन्हा घडतो, तेव्हा आपण केवळ हळहळ व्यक्त करतो.
आज आपला समाज नैतिकतेच्या अशा टप्प्यावर पोहोचला आहे, जिथे तंत्रज्ञानाची प्रगती होत आहे पण मानवी मूल्यांचा वेगाने ऱ्हास होत आहे. इंटरनेट आणि सोशल मीडियाच्या युगात विकृती घराघरांत पोहोचली आहे. वासनांधतेने माणसातील माणूसपण संपवले आहे आणि त्याचे रूपांतर पशुत केले आहे.
समाजाला दिशा दाखवणारा संदेश: आता तरी जागे व्हा!
हा निकाल म्हणजे केवळ एका कायद्याची अंमलबजावणी नाही, तर विकृत मानसिकतेच्या लोकांना दिलेला इशारा आहे. पण नुसत्या शिक्षा देऊन समाज सुधारणार नाही. समाजाला नवी दिशा दाखवण्यासाठी आपल्याला खालील गोष्टींवर काम करावे लागेल:
१. मुलांना सुरक्षित वातावरण द्या आणि त्यांच्याशी संवाद साधा: पालकांनी आपल्या मुलांशी, विशेषतः मुलींशी रोज संवाद साधला पाहिजे. त्यांच्या मनात काय चालले आहे, त्यांना कोणाचे वर्तन संशयास्पद वाटते का, हे जाणून घेतले पाहिजे. २. अन्यायाविरुद्ध तात्काळ आवाज उठवा: पीडितेच्या पालकांनी तात्काळ न्यायाची दारे ठोठावली म्हणूनच आज हा नराधम तुरुंगाच्या गजाआड आहे. समाजाने पीडितेकडे बोट दाखवण्याऐवजी आरोपीला वाळीत टाकले पाहिजे. ३. शेजारधर्म आणि सामाजिक दक्षता: आपल्या गल्लीत, वस्तीत काय चालले आहे याकडे डोळे झाकून पाहू नका. शेजारच्या घरात जर एखादे मूल एकटे असेल, तर सामाजिक जबाबदारी म्हणून त्यावर लक्ष ठेवणे आपले कर्तव्य आहे. ४. मुलांना संस्कार आणि मुलींना स्वसंरक्षण: आपल्या घरातील मुलांना महिलांचा आणि लहान मुलींचा आदर करायला शिकवा. त्याच वेळी मुलींना लहानपणापासूनच गुड टच आणि बॅड टच यातील फरक शिकवून स्वसंरक्षणासाठी सक्षम बनवा.
शेवटी… कायदा त्याचे काम करेलच, न्यायालय गुन्हेगाराला शिक्षा देईलच; पण तोपर्यंत चिमुरड्यांचे उद्ध्वस्त झालेले बालपण परत कसे आणणार? आरोपी राम किसन आनपवाड याला मिळालेली १० वर्षांची सक्तमजुरी ही केवळ त्याच्या पापाची शिक्षा नाही, तर आपल्या समाजाला आत्मपरीक्षण करायला लावणारी धोक्याची घंटा आहे. चला, एकत्र येऊया आणि आपल्या मुलींसाठी एक असा समाज निर्माण करूया, जिथे घराचे दरवाजे उघडे असले तरी कोणतीही वासनांध नजर आत घुसण्याचे धाडस करणार नाही!
