इराणवर मदर ऑफ ऑल बॉम्ब्स टाकण्याची ट्रम्प यांची धमकी: लष्करी रणनीती की निवडणूक जिंकण्याचे राजकीय नाटक?

राजकीय हताशपणा आणि टीव्हीवरील मशरूम क्लाऊडचे नाटक

आंतरराष्ट्रीय मुत्सद्देगिरी आणि युद्धाच्या मैदानात जेव्हा लष्करी बुद्धिमत्तेपेक्षा राजकीय हताशपणा वरचढ ठरतो, तेव्हा मदर ऑफ ऑल बॉम्ब्ससारख्या विनाशकारी शस्त्रांच्या धमक्यांचा बाजार मांडला जातो. अमेरिकेचे माजी अध्यक्ष डोनाल्ड ट्रम्प यांनी इराणवर अमेरिकन शस्त्रागारातील सर्वात मोठा गैर-अणुबॉम्ब म्हणजेच MOAB टाकण्याच्या योजनेवर पेंटागॉनकडून अहवाल मागवल्याची बातमी सीएनएनने प्रसिद्ध केली आहे. परंतु, या धमकीमागे कोणतीही ठोस लष्करी रणनीती नसून, केवल अमेरिकेतील आपल्या स्थानिक मतदारांना इराणवर भव्य विजय मिळवल्याचे दाखवण्याचा एक केविलवाणा आणि बेजबाबदार प्रयत्न आहे. ट्रम्प यांनी काही काळापूर्वी इराणला चक्क अशी ऑफर दिली होती की, आम्हाला इराणवर एक मोठा बॉम्ब टाकू द्या, ज्याचा भव्य स्फोट आणि धुराचे प्रचंड लोट कॅमेऱ्यात कैद करून आम्ही अमेरिकन जनतेला दाखवू शकू आणि युद्धावर आमचा विजय झाल्याचे घोषित करू! परंतु इराणने ही अत्यंत हास्यास्पद ऑफर धुडकावून लावत उलट अमेरिकेचे लष्करी तळ आणि प्रादेशिक पायाभूत सुविधा उद्ध्वस्त करण्याचा आक्रमक इशारा दिला. पेंटागॉन किंवा ट्रम्प यांच्या चाटुकार गुमाश्त्यांच्या सुपीक डोक्यातून आलेली ही योजना लष्करी तज्ज्ञांची नसून एक बालीश कल्पना असल्याचेच उघड होत आहे.

मदर ऑफ ऑल बॉम्ब्सचे तांत्रिक वास्तव

ज्या मदर ऑफ ऑल बॉम्ब्सची जगभरात भीती पसरवली जात आहे, त्याचे अधिकृत नाव GBU-43/B मॅसिव्ह ऑर्डनन्स एअर ब्लास्ट असे आहे. अण्वस्त्रे वगळता अमेरिकेकडे असलेल्या सर्व पारंपरिक शस्त्रांमध्ये हा सर्वात अवाढव्य बॉम्ब मानला जातो.

• वजन आणि स्फोटके: या संपूर्ण बॉम्बचे एकूण वजन १०,००० किलो म्हणजे १० टन आहे. विशेष म्हणजे, या १०,००० किलोपैकी ८,५०० किलो वजन हे केवळ H6 किंवा ट्रायटोनल नावाच्या अत्यंत उच्च दर्जाच्या स्फोटकाचेच आहे. ट्रायटोनल स्फोटकामध्ये ८०% टीएनटी आणि २०% ॲल्युमिनियम पावडरचे मिश्रण असते.
• आकारमान: या बॉम्बची लांबी सुमारे ३० फूट म्हणजे ९ मीटर इतकी प्रचंड आहे.
• स्फोटक क्षमता: या बॉम्बचा स्फोट झाल्यानंतर ११ टन टीएनटी इतकी महाकाय स्फोटक ऊर्जा निर्माण होते. जरी हिरोशिमावर टाकलेल्या अणुबॉम्बची क्षमता १५ किलोटन म्हणजे १५,००० टन टीएनटी होती आणि त्यामानाने MOAB चा स्फोट लहान वाटत असला, तरी पारंपरिक युद्धाच्या दृष्टीने ११ टनांचा स्फोट अत्यंत विनाशकारी मानला जातो.
• मार्गदर्शन प्रणाली: हा बॉम्ब KMU-593/B या अत्यंत प्रगत जीपीएस मार्गदर्शन प्रणालीवर काम करतो. विमानातून हा बॉम्ब एका विशिष्ट स्टीलच्या स्लेडवर बाहेर सोडला जातो आणि त्यावरील स्टेबलायझर्स व फिन्सच्या मदतीने तो हवेत स्थिर राहून सेंटीमीटरच्या अचूकतेने लक्ष्यावर आदळतो.

हवेतील स्फोट: पेनिट्रेशन क्षमता शून्य!

MOAB च्या नावातच एअर ब्लास्ट हा शब्द आहे, ज्याचा अर्थ हा बॉम्ब जमिनीवर किंवा कोणत्याही कठीण पृष्ठभागावर आदळण्यापूर्वीच हवेतच फुटतो. हवेत स्फोट घडवून आणण्यामागे जास्तीत जास्त शॉकवेव्ह्स आणि आगीचा प्रचंड गोल निर्माण करणे हाच उद्देश असतो. या स्फोटाच्या १ किलोमीटरच्या व्याघात येणाऱ्या सर्व मानवनिर्मित इमारती, पायाभूत सुविधा आणि सजीव क्षणात जळून खाक होतात.

परंतु, इथेच ट्रम्प यांच्या योजनेतील सर्वात मोठा लष्करी फोलपणा उघडा पडतो!

इराणचे नतांझ येथील अत्यंत महत्त्वाचे अणुकेंद्र हे पिकॲक्स माऊंटन या कठीण ग्रॅनाइटच्या पर्वताखाली तब्बल ११० ते १२१ मीटर खोल जमिनीच्या पोटात, टनेल कॉम्प्लेक्सच्या स्वरूपात सुरक्षित ठेवण्यात आले आहे. अमेरिकन शस्त्रागारात जमिनीखाली खोलवर घुसून स्फोट घडवणारा GBU-57 MOP नावाचा बंकर बस्टर बॉम्ब आहे, ज्याचे वजन १३,६०० किलो असून त्यात २,७०० किलो स्फोटक आणि बाकीचे वजन कठीण पोलादाचे असते. हा बंकर बस्टर बॉम्ब गुरुत्वाकर्षणाच्या ताकदीने सामान्य मातीत ६१ मीटरपर्यंत आत जाऊ शकतो, तरीही तो ग्रॅनाइट पर्वताखालील १२१ मीटर खोल इराणच्या टनेलला स्पर्शही करू शकत नाही! मग जमिनीच्या वरच हवेत फुटणारा MOAB इराणच्या भूमिगत अणुकेंद्रांचे काय बिघडवणार? MOAB मुळे फार-फार तर पर्वताच्या प्रवेशद्वारांचे नुकसान होईल, जे इराणचे सैनिक चार दिवसांत जेसीबी आणि एक्सकेव्हेटरने पुन्हा खोदून उघडू शकतात. त्यामुळे लष्करी दृष्टीने इराणच्या मुख्य अणुकेंद्रांवर याचा शून्य प्रभाव पडेल.

मालवाहू विमानांची असुरक्षितता आणि लष्करी धोके

MOAB च्या अवाढव्य आकारमानामुळे तो अमेरिकेच्या B-2 किंवा B-52 सारख्या रडारला चकवणाऱ्या गुप्त बॉम्बर विमानातून टाकताच येत नाही. हा बॉम्ब वाहून नेण्यासाठी अमेरिकेला C-130 हर्क्युलिस, MC-130J कमांडो II किंवा C-17 ग्लोबमास्टर सारख्या अत्यंत मंद गतीने उडणाऱ्या अवजड मालवाहू विमानांचा वापर करावा लागतो. इराणसारख्या मजबूत हवाई संरक्षण यंत्रणा असलेल्या देशाच्या हद्दीत अशी महाकाय आणि संथ विमाने पाठवणे म्हणजे अमेरिकन वैमानिकांसाठी आत्मघाती पाऊल ठरेल. इराणने आधीच आपल्या स्थानिक सुरक्षा दलांना खांद्यावरून डागल्या जाणाऱ्या मॅनपॅड्स मिसाइल्स पुरवल्या आहेत आणि अशी मंद गतीची विमाने पाडण्याचे प्रशिक्षणही दिले आहे. इसहानच्या कारवाई दरम्यान इराणने अमेरिकेची C-130 विमाने नष्ट करून आपली क्षमता दाखवून दिली आहे. त्यामुळे MOAB घेऊन जाणारे अमेरिकन विमान इराणच्या हद्दीत प्रवेश करताच इराणच्या क्षेपणास्त्रांचे सोपे बळी ठरेल.

इतिहासाचा धडा: २०१७ मधील अफगाणिस्तानचा अयशस्वी प्रयोग

अमेरिकेने २०१७ मध्ये अफगाणिस्तानच्या नंगरहार प्रांतात आयसिस-के च्या भूमिगत गुहा आणि टनेल नेटवर्क नष्ट करण्यासाठी पहिल्यांदा आणि एकमेव वेळी MOAB चा वापर केला होता. त्यावेळीही अमेरिकन मीडियाने आयसिसचा पूर्ण खात्मा झाल्याचा मोठा डांगोरा पिटला होता. परंतु वास्तव काय आहे? आज २०२६ चा ऑक्टोबर महिना संपत आला तरी आयसिस-के अफगाणिस्तानात पूर्ववत कार्यरत असून तालिबानसाठी डोकेदुखी ठरत आहे; उनका बालही बाका झालेला नाही! जर एका दहशतवादी संघटनेच्या साध्या गुहांना MOAB उद्ध्वस्त करू शकला नाही, तर एका सार्वभौम, आधुनिक सैन्याने आणि हवाई संरक्षण यंत्रणेने सज्ज असलेल्या इराणचे हा बॉम्ब काय नुकसान करणार?

निष्कर्ष: लष्करी महासत्ता की पोकळ प्रसिद्धीचा स्टंट?

एकंदरीत, इराणवर मदर ऑफ ऑल बॉम्ब्स टाकण्याची धमकी म्हणजे निव्वळ आंतरराष्ट्रीय स्तरावरील राजकीय नौटंकी आणि टीव्हीवरील मनोरंजनाचा भाग आहे. अमेरिकन टीव्ही चॅनेलवर ३०-३५ किलोमीटरवरून दिसणाऱ्या स्फोटाच्या धुराचे लोट दाखवून आपल्या सरासरी बुद्धिमत्तेच्या मतदारांची दिशाभूल करणे आणि निवडणूक जिंकणे, एवढाच यामागील एकमेव हेतू आहे. ऑपरेशनल, रणनीतिक किंवा स्ट्रॅटेजिक पातळीवर या बॉम्बची इराणविरुद्धची उपयुक्तता शून्य आहे. जर डोनाल्ड ट्रम्प यांनी हा राजकीय स्टंट प्रत्यक्षात आणण्याचा प्रयत्न केला, तर इराणचा भीषण पलटवार आणि अमेरिकन विमानांची राख हीच या नाटकाची अंतिम परिणती असेल!

Kanthak Suryatal