ना राहुल, ना टिकैत… दिल्लीत उसळला बिना चेहऱ्याचा अथांग जनसमुद्र; मोदी-शाहांची अकड अवघ्या ६ तासांत गायब! बॅरिकेड्स तोडले, भीती संपली! जेव्हा सामान्य जनता रस्त्यावर उतरते, तेव्हा हुकूमशाहीचे तट कसे ढासळतात? वाचा सडेतोड संपादकीय! बिना चेहऱ्याचा अथांग जनसमुद्र आणि सत्तेची गळती दिल्लीच्या नाकापुढील कनाॅट प्लेसआणि सेंट्रल पार्कच्या भूमीवर गुरुवारी सायंकाळी जे घडले, ते केवळ एक आंदोलन नव्हते, तर तो भारतीय लोकशाहीचा इतिहास बदलणारा एक अभूतपूर्व बिना चेहऱ्याचा जन उद्रेक होता. गेल्या दशकभरापासून सत्तेच्या अहंकारात आणि अकडीत वावरणाऱ्या मोदी-शाह सरकारच्या पायाखालची वाळू अवघ्या काही तासांत कशी सरकली, याचा जिवंत पुरावा या आंदोलनाने दिला आहे. या आंदोलनाचे सर्वात मोठे वैशिष्ट्य म्हणजे या आंदोलनाला कोणताही एक चेहरा नाही, कोणताही प्रस्थापित राजकीय नेता नाही किंवा कोणतीही संघटना नाही. ज्या जनतेला कालपर्यंत अस्वस्थ, अलिप्त आणि घाबरलेली मानले जात होते, तीच जनता आज स्वतःचा तिरंगा हातात घेऊन लोकशाहीच्या रक्षणासाठी रस्त्यावर ठिय्या मांडून बसली आहे. तासातासाचा अहवाल आणि गृह मंत्रालयातील धाकधूक (संध्याकाळी ४ ते रात्री ११) दिल्ली पोलिसांच्या आणि गुप्तचर यंत्रणांच्या माध्यमातून गृह मंत्रालय, राष्ट्रीय सुरक्षा सल्लागारआणि थेट पंतप्रधान कार्यालयाला पाठवण्यात आलेले तासातासाचे अहवाल सरकारी यंत्रणेची झालेली दयनीय अवस्था स्पष्ट करतात: संध्याकाळी ४.०० ते ५.०० वाजता: पोलिसांचा पहिला रिपोर्ट येतो, परिस्थिती पूर्णपणे नियंत्रणात आहे, दुकाने उघडी आहेत, रस्त्यावर फारशी गर्दी नाही. ५ वाजेपर्यंत कोणीही विशेष येण्याची शक्यता नाही. संध्याकाळी ६.०० ते ७.०० वाजता: छिटपुट लोक दिसू लागतात. पोलीस समजतात की राहुल गांधी किंवा इतर राजकीय नेते येतील म्हणून लोक पाहायला आले असतील. रात्री ८.०० वाजता: परिस्थिती बदलू लागते. पोलीस ६० ते ७० जणांना ताब्यात घेतात. पण धक्कादायक बाब म्हणजे, ज्याला पकडल्यानंतर गर्दी पांगेल असा एकही मुख्य चेहरा पोलिसांना सापडत नाही! रात्री ९.०० ते १०.०० वाजता: पोलिसांच्या रिपोर्टमधील सूर पूर्णपणे बदलतो. साहेब, रिपोर्ट चांगला नाही! राजीव चौक मेट्रो आणि रस्त्यांवरून प्रचंड तादादीत लोक येत आहेत. १२० हून अधिक लोकांना ताब्यात घेतले आहे, पण गर्दी थांबत नाहीये. रात्री १०.३० ते ११.०० वाजता: १५० हून अधिक जणांना ताब्यात घेऊनही सेंट्रल पार्क, मँडी हाऊस, बाराखंभा रोड आणि करोल बागपर्यंत जनसमुद्र पसरतो. रात्री ११ वाजता गृह मंत्रालयाला गेलेला अंतिम रिपोर्ट सत्ताधाऱ्यांची झोप उडवणारा होता, लोक स्वतःहून येत आहेत, कोणाच्याही सांगण्यावरून नाही! अहंकाराचे दुर्ग विरूद्ध जनशक्ती: ना नेता, ना राजकीय पक्ष! या आंदोलनाने भारतातील पारंपरिक राजकीय समीकरणांना पार धुळीस मिळवले आहे. इथे प्रशांत भूषण नाहीत, योगेंद्र यादव नाहीत, की राकेश टिकैत नाहीत. इथे ना राहुल गांधी आहेत, ना अखिलेश यादव, ना उद्धव ठाकरे, ना अरविंद केजरीवाल! कोणत्याही पक्षाचा झेंडा नाही किंवा कोणत्याही राजकीय छत्राची सावली नाही. सुमारे पाच महिन्यांपूर्वी अभिजीत दीपके, सौरभ दास, आशितोष रांका, नेहा बोरा, चित्रा सिंग, अजिंक्य शिंदे किंवा मेयर परसिया यांसारख्या चेहऱ्यांना देश ओळखतही नव्हता. पण जेव्हा देशाच्या मूलभूत मूल्यांवर आघात झाला, तेव्हा हेच अनभिज्ञ चेहरे जनतेचे आवाज बनले. पोलिसांनी जेव्हा आंदोलकांना विचारले, तुम्ही इथे का आलात? तेव्हा एका साध्या तरुणाने दिलेले उत्तर संपूर्ण यंत्रणेला चपराक लगावणारे होते,आम्ही तिरंगा फडकवायला आलोय. हे कनाॅट प्लेस आमचे घर आहे. आम्ही या देशाचे नागरिक आहोत आणि देशाचा प्रश्न विचारायला आलोय! ५,००० सशस्त्र जवान, बॅरिकेड्स आणि बेधडक जनता सरकारने हे आंदोलन चिरडण्यासाठी ताकदीचा पूर्ण वापर केला. सेंट्रल पार्कच्या ७ ही दरवाजांवर तब्बल १,५०० ते २,००० पोलिसांचा घेराव घातला गेला. सीआरपीएफच्या ३० कंपन्या म्हणजे ३,००० हून अधिक सशस्त्र जवान तैनात करण्यात आले. कनाॅट प्लेसकडे येणारे सर्व मार्ग, बॅरिकेड्स आणि सैन्याच्या गाड्यांनी सील करण्यात आले. पण सत्तेच्या या दडपशाहीला जनता आता घाबरत नाही. तुम्ही काय कराल? गोळी माराल? लाठ्या माराल? की तुरुंगात टाकाल? टाका! आम्ही मागे हटणार नाही! हा बेधडक सूर आज दिल्लीच्या हवेत गुंजत आहे. सर्वात चिंतेची बाब सरकारसाठी ही आहे की, रस्त्यावर उतरलेल्या प्रत्येक ५ आंदोलकांच्या मागे १०० नागरिक तयार बसले आहेत, जे संदेश मिळताच रस्त्यावर उतरायला सज्ज आहेत. दिल्लीतील या ठिणगीचा वणवा आता मुंबई, बंगळुरू आणि देशाच्या इतर शहरांतही पसरू लागला आहे. आंदोलनाचे मुख्य मुद्दे: मतचोरी, निवडणूक आयोग आणि लूट! हे आंदोलन केवळ भावनिक उकळीतून आलेले नाही, तर त्याला ठोस राजकीय व घटनात्मक प्रश्नांची पार्श्वभूमी आहे. आज देशातील युवा आणि सामान्य नागरिक खालील मुद्द्यांवरून थेट केंद्र सरकारला कटघऱ्यात उभे करत आहेत: वोट चोरी आणि निवडणूक आयोग: निवडणूक प्रक्रियेतील पारदर्शकतेचा अभाव, व्हीव्हीपॅट आणि एसआयआर मधील घोटाळे. मुख्य निवडणूक आयुक्त ज्ञानेश कुमार यांची भूमिका: निवडणूक आयोगाने लोकशाहीच्या चिंधड्या उडवत पारदर्शकतेला दिलेली तिलांजली आणि त्यांच्या राजीनाम्याची जोरकस मागणी. जंतरमंतरवरील अमानुष लाठीचार्ज: जंतरमंतरवर शांततापूर्ण आंदोलन करणाऱ्यांवर चालवलेल्या लाठ्या आणि पेलेट गनचा वापर. कॉर्पोरेट-राजकीय युती आणि खनिजांची लूट: गेल्या १२-१३ वर्षांत देशातील नैसर्गिक संसाधने आणि खनिज संपत्तीची झालेली अभूतपूर्व लूट. या सर्व गुन्ह्यांचा थेट सूत्रधार म्हणून आज जनता पंतप्रधान नरेंद्र मोदी आणि गृहमंत्री अमित शाह यांच्याकडे बोट दाखवत असून गद्दी चोर, गद्दी छोड च्या घोषणा दिल्लीच्या रस्त्यांवर उघडपणे दिले जात आहेत. शासकीय विचलिततेचे केविलवाणे प्रयत्न: परिसीमन विधेयक अन् रेजिम चेंजची हवेतील विधाने जेव्हा सत्ताधाऱ्यांच्या पायाखालची जमीन सरकते, तेव्हा ते विषयातून पळ काढण्याचे प्रयत्न करतात. गुरुवारी सकाळी देश रक्षा मंत्र्यांनी रेजिम चेंज असा जुनाच राग आळवला, पण सुजाण जनतेने या जुन्या राजकीय नाट्याला पूर्णपणे नाकारले. त्यानंतर रात्रीच्या अंधारात सरकारने आपल्या पाळीव मीडियाच्या माध्यमातून बातमी पेरली की, सरकार परिसीमन विधेयक आणण्यासाठी संसदेचे विशेष अधिवेशन बोलावणार आहे! म्हणजे मूळ प्रश्नांवरून (वोट चोरी आणि निवडणूक आयोग) लक्ष विचलित करण्यासाठी आणखी एक नवीन राजकीय वाद निर्माण करायचा, हीच पारंपरिक चाल सत्तेने खेळली. पण जनता आता या राजकीय क्लृप्त्यांना बळी पडणार नाही. निष्कर्ष: लोकशाहीचा खरा मालक रस्त्यावर – आता शरणागती सरकारलाच! इतिहासात जेव्हा जेव्हा सत्ता अंध झाली आहे, तेव्हा या देशातील बिना चेहऱ्याच्या सामान्य जनतेनेच तिला जमिनीवर आणले आहे. २०१२ च्या निर्भया आंदोलनाची आठवण आज पुन्हा ताजी होत आहे. त्यावेळच्या काँग्रेस सरकारप्रमाणेच आजचे मोदी सरकारही जनतेच्या रोषापुढे हवालदिल झाले आहे. हे आंदोलन कोणत्याही पक्षाला गादीवर बसवण्यासाठी नाही, तर आपला देश आणि आपली लोकशाही परत मिळवण्यासाठी आहे. पोलीस, सीआरपीएफ, लष्कराच्या गाड्या किंवा गोळ्यांचे भय दाखवून आता या अथांग जनसमुदायाला रोखता येणार नाही. आज संघर्षाचा अंतिम टप्पा सुरू झाला आहे आणि या टप्प्यात जनतेने समर्पण करायचे दिवस संपले आहेत; आता झुकणे आणि निर्णय घेणे केवळ आणि केवळ सरकारलाच भाग आहे! Kanthak Suryatal Post Views: 6 Facebook WhatsApp Telegram Twitter LinkedIn Snapchat Threads Post navigation निवडणूक आयोगाचे लोटांगण आणि राहुल गांधींच्या संघर्षाचा विजय बांगलादेश मॉडेल की लोकशाहीचा हक्क? राजनाथ सिंहांचे गंभीर आरोप, तर काँग्रेसचा वोट चोर गद्दी सोडचा थेट हल्ला!
