इराणच्या सुरक्षा सल्लागार समितीचे प्रभावशाली नेते अली लारी जानी यांचा मृत्यू हा केवळ एक अपघात नव्हता तो इराणला अधिक कठोर आणि आक्रमक बनवणारा टर्निंग पॉइंट ठरला. ते एकटेच मरण पावले नाहीत; त्यांच्यासोबत देशातील एक अग्रगण्य न्यूक्लियर सायंटिस्ट असलेला त्यांचा सुपुत्रही मृत्यूमुखी पडला. या दुहेरी धक्क्याने इराणी जनतेच्या मनात एक गोष्ट ठसली हे हल्ले फक्त सामान्य लोकांवर नाहीत, तर देशाच्या नेतृत्वावरही होत आहेत. नेतेही रणांगणात आहेत, आणि तेही मरत आहेत.
गेल्या काही काळात जवळपास ५० राजकीय नेते आणि उच्चपदस्थ कमांडर इराणने गमावले आहेत. मात्र, या मृत्यूंनी इराण कमकुवत झालेला नाही उलट तो अधिक आक्रमक बनला आहे. लारी जानी यांच्या अंत्ययात्रेत हजारो लोकांचा उसळलेला जनसागर हेच दाखवतो. बलिदानाला सर्वोच्च स्थान देणाऱ्या इराणी संस्कृतीत एकच भावना धगधगते आहे जितके बलिदान, तितका अधिक मजबूत इराण. इराणचे सर्वोच्च नेते मुस्तफा अली खामनाई यांनी स्पष्ट इशारा दिला प्रत्येक मृत्यूचा बदला घेतला जाईल. आणि हा इशारा शब्दांपुरता राहिला नाही. लगेचच इराणने कतार, ओमान आणि सौदी अरेबियातील तेल व गॅस प्रकल्पांवर विध्वंसक हल्ले चढवले. रिफायनरी जळू लागल्या, आगीचे लोळ उसळले, आणि संपूर्ण प्रदेशात भीतीचे सावट पसरले.
डोनाल्ड ट्रम्प यांनी या परिस्थितीत स्वतःला बाजूला ठेवण्याचा प्रयत्न करत विधान केले की, इस्रायलने केलेल्या हल्ल्यात अमेरिकेचा कोणताही सहभाग नव्हता. पण हे विधान जितके बचावात्मक, तितकेच संशय निर्माण करणारे ठरले. दुसरीकडे बेंजामिन नेतान्याहू यांच्याशी वाढलेला दुरावा स्पष्टपणे दिसू लागला आहे. दरम्यान, IRGC ने संभाव्य पुढील हल्ल्यांची यादी जाहीर करत UAE, सौदी अरेबिया आणि इतर देशांतील महत्त्वाच्या ऊर्जा प्रकल्पांना थेट लक्ष्य केले आहे. या सर्व ठिकाणी अमेरिकेची अब्जावधी डॉलरची गुंतवणूक अडकलेली आहे. अंदाजे 240 बिलियन डॉलर्सहून अधिक गुंतवणूक धोक्यात आली असून, भारतीय रुपयांत हे नुकसान 20 लाख कोटींच्या पुढे गेले आहे. या हल्ल्यांचा परिणाम जागतिक अर्थव्यवस्थेवर स्पष्ट दिसू लागला आहे तेलाच्या किमती आकाशाला भिडत आहेत, आणि जागतिक बाजारपेठ कोलमडण्याच्या उंबरठ्यावर उभी आहे. ओमानने तर थेट इराणच्या राजनैतिक अधिकाऱ्यांना 24 तासांत देश सोडण्याचे आदेश दिले परिस्थिती किती गंभीर आहे याचे हे ठळक उदाहरण.
इराणने दिलेला संदेश स्पष्ट आहे आमच्यावर वार कराल, तर आम्ही तुमच्या मुळावर वार करू. ऊर्जा केंद्रांवर हल्ला करून त्यांनी थेट जगाच्या अर्थव्यवस्थेच्या हृदयावर प्रहार केला आहे. आता प्रश्न फक्त युद्धाचा नाही, तर जागतिक शक्तीसमतोलाचा आहे. डोनाल्ड ट्रम्प यांच्यावर त्यांच्या स्वतःच्या देशात दबाव वाढू लागला आहे, तर बेंजामिन नेत्यानाहू यांच्या निर्णयांवरही प्रश्नचिन्ह उपस्थित होत आहेत. रमजानच्या पवित्र महिन्यात सुरू झालेला हा संघर्ष आता थांबेल की आणखी भडकणार याकडे संपूर्ण जगाचे लक्ष लागले आहे. एक गोष्ट मात्र निश्चित आहे हे युद्ध आता केवळ सीमांपुरते राहिलेले नाही, तर जागतिक अर्थव्यवस्था आणि राजकारणाला हादरे देणारे ठरले आहे.
