अमेरिकेचा महा-ब्लफ उघडा! मदर ऑफ ऑल बॉम्बची पोकळ धमकी अन् ट्रम्प यांची शस्त्रास्त्रांची कंगाली!

इराणचा अमेरिकेला आर्थिक सर्जिकल स्ट्राईक! नाकाखाली २६ टँकर्स बुडवून एलपीजीची गुप्त उलाढाल!

हुथींच्या हाती चायनीज तंत्रज्ञान! सौदी-इस्त्रायल क्षेपणास्त्रांच्या टप्प्यात; महासत्तांचा दुटप्पी खेळ उघड!

१७ ऑक्टोबर २०२६ रोजी मध्य पूर्वेतील भू-राजकीय पटलावर जे चित्र समोर आले आहे, त्याने संपूर्ण जगाला एका भीषण युद्धाच्या उंबरठ्यावर आणून ठेवले आहे. एका बाजूला जागतिक महासत्ता असलेल्या अमेरिकेच्या पोकळ धमक्या आणि दुसऱ्या बाजूला इराण-यमनच्या आक्रमक हालचाली यांमुळे मध्य पूर्व आगीच्या भक्ष्यस्थानी पडले आहे. परंतु या रणधुमाळीत प्रसारमाध्यमांतून दाखवल्या जाणाऱ्या नॅरेटिव्हमागे मोठे असत्य आणि छुपा राजकीय खेळ लपलेला आहे.

ट्रम्प यांचा महा-ब्लफ आणि अमेरिकेची शस्त्रास्त्रांची कंगाली

अमेरिकेचे नेतृत्व करणारे डोनाल्ड ट्रम्प यांनी इराणच्या पिक्सेस पर्वतातील (Pickses Mountain) युरेनियम साठ्यांवर मदर ऑफ ऑल बॉम्ब डागून ते नष्ट करण्याची थेट धमकी दिली होती. परंतु, लष्करी संशोधन आणि प्रत्यक्ष वास्तवाचा शोध घेतला असता ट्रम्प यांचा हा दावा म्हणजे केवळ जगाची दिशाभूल करणारा पोकळ ब्लफ असल्याचे स्पष्ट होते. पिक्सेस पर्वतासारख्या दणकट खडकाखाली दडलेले ठिकाण उध्वस्त करण्यासाठी अमेरिकेला अत्यंत विशिष्ट अशा जीबीयू-५७ या बंकर बस्टर बॉम्बची गरज आहे. गेल्या एका वर्षात अमेरिकेने इराणच्या विविध भागांवर एवढ्या मोठ्या प्रमाणात जीबीयू-५७ बॉम्ब डागले आहेत की, आज खुद्द अमेरिकेच्याच शस्त्रागारात या बॉम्बचा भयंकर तुटवडा निर्माण झाला आहे. सर्वात ताज्जुबाची गोष्ट म्हणजे, एक जीबीयू-५७ बॉम्ब तयार करण्यासाठी किमान २ ते ३ वर्षांचा कालावधी लागतो. आज अमेरिकेने हे बॉम्ब बनवायचे ठरवले, तरी २०२८ किंवा २०२९ च्या आधी हे बॉम्ब तयार होऊच शकत नाहीत. मग हातात शस्त्रास्त्रेच शिल्लक नसताना ट्रम्प कसला आणि कसा हल्ला करणार? यावरून अमेरिकेची लष्करी कंगाली जगासमोर उघडी पडली आहे. अमेरिकेची अडचण केवळ शस्त्रास्त्रांपुरती मर्यादित नाही; या युद्धाच्या नादात अमेरिकेचे राखीव तेल भांडार तब्बल १७ दशलक्ष बॅरल्सने घटले आहे. रशियासोबत करार करून हे तेल भरून काढण्याचे अमेरिकेचे प्रयत्न पुरते अपयशी ठरले असून अमेरिका आज आर्थिक आणि ऊर्जेच्या दृष्टीने मोठ्या संकटात सापडली आहे.

इराणमधील अंतर्गत द्वंद्व: मुत्सद्देगिरी विरुद्ध पोलादी ढाल

इराणच्या सत्ताधाऱ्यांमध्ये आज स्पष्टपणे दोन परस्परविरोधी विचारप्रवाह पाहायला मिळत आहेत. इराणचे राष्ट्रपती महमूद पजेश्कियान यांनी आम्हाला अण्वस्त्रे बनवायची नाहीत आणि आम्ही अमेरिकेसोबत चर्चेसाठी तयार आहोत, असे विधान करून मवाळ आणि राजनैतिक मार्ग निवडल्याचे दाखवले. ट्रम्प यांच्या धमकीनंतर पजेश्कियान यांनी दिलेले हे विधान म्हणजे अमेरिकेच्या ताण्यांना खतपाणी घालण्यासारखेच आहे. परंतु, दुसरीकडे अयातुल्लाह खामेनेई यांच्या विचारांवर चालणारी आयआरजीसी ही लष्करी संघटना मात्र या मुत्सद्देगिरीच्या अजिबात पक्षात नाही. जोपर्यंत अमेरिका स्वतःहून चर्चेचा प्रस्ताव घेऊन पुढे येत नाही, तोपर्यंत आमचा कोणताही दूत चर्चेसाठी जाणार नाही, असा पोलादी आणि आक्रमक पवित्रा आयआरजीसीने घेतला आहे. पजेश्कियान यांच्या डिप्लोमसीमुळे इराणची आंतरराष्ट्रीय पत धोक्यात येत असल्याची तीव्र भावना आयआरजीसीच्या गोटात निर्माण झाली आहे.

इस्त्रायलचा डिफेन्स गेम आणि नेतान्याहूंचा सत्तांतराचा कुटील डाव

दुसरीकडे, इस्त्रायलचे पंतप्रधान बेंजामिन नेतान्याहू इराणवर थेट हल्ला करण्यासाठी पूर्ण ताकदीने तयारी करत आहेत. यापूर्वी जेव्हा इराणने इस्त्रायलवर बॅलिस्टिक आणि हायपरसॉनिक क्षेपणास्त्रांचा पाऊस पाडला होता, तेव्हा अमेरिकेची थाड आणि पॅट्रिऑट सारखी अत्याधुनिक हवाई संरक्षण यंत्रणा पार फेल ठरली होती. या मानहानीकारक पराभवातून धडा घेत इस्त्रायली शास्त्रज्ञांनी गेल्या ५-६ महिन्यांच्या अथक मेहनतीनंतर एक नवीन गुप्त डिफेन्स सिस्टीम विकसित केली आहे. हवेतच हायपरसॉनिक आणि बॅलिस्टिक क्षेपणास्त्रांचा खात्मा करण्याचा दावा इस्त्रायल करत आहे. हायपरसॉनिक क्षेपणास्त्रांचे हे तंत्रज्ञान या भागात केवळ इराणकडेच आहे. इस्त्रायलने स्वतःच्या बचावासाठी उभारलेली ही नवी तटबंदी म्हणजे इराणला चिथावणी देऊन हल्ला करायला लावणे आणि त्यानंतर इराणमधील राजवट उलथवून टाकणे राणमधील सत्तापालट करण्याची हीच योग्य वेळ आहे, असे नेतान्याहू जाहीरपणे सांगत आहेत. मात्र, दुसरीकडे डोनाल्ड ट्रम्प यांनी एका पत्रकाराच्या प्रश्नाला उत्तर देताना राजकारणात माझा कोणावरही विश्वास नाही, असे सांगत नेतान्याहूंवरच अविश्वास दाखवला आहे, ज्यामुळे मित्रराष्ट्रांमधील फूटही समोर आली आहे.

हॉर्मुझची सामुद्रधुनी: अमेरिकन असत्याचा बुरखाफाड अन् इराणचा छुपा आर्थिक सर्जिकल स्ट्राईक

जागतिक तेल व्यापाराची मुख्य नाडी मानल्या जाणाऱ्या हॉर्मुझच्या सामुद्रधुनीत इराणचाच वरचष्मा कायम आहे. तिथून जाणाऱ्या प्रत्येक जहाजाला इराणच्या नियमांचे पालन करावे लागत असून करही भरावा लागत आहे. अमेरिकेने असा नैरेटिव्ह सेट केला होता की त्यांनी हॉर्मुझमधील सर्व सागरी माइन्स (खदाणी) हटवून हा सागरी मार्ग पूर्णपणे मोकळा केला आहे. परंतु, इंटरनॅशनल मॅरिटाईम ऑर्गनायझेशनच्या अहवालाने अमेरिकेचा हा धादांत खोटा दावा जगासमोर बेनकाब केला आहे. अमेरिका आणि इराणमधील तणावामुळे माइन्स हटवण्याचे मोहीम मध्येच थांबवावी लागली होती, असे आयएमओने स्पष्ट केले. इतकेच नव्हे, तर इराणने केवळ दोन आठवड्यांत ड्रोन आणि क्षेपणास्त्रांच्या सहाय्याने तब्बल २६ हून अधिक तेल टँकर्स समुद्रात बुडवले आहेत. अमेरिकेच्या आर्थिक निर्बंधांना धुडकावून लावण्यासाठी इराणने कच्चे तेल विकण्याऐवजी एलपीजी आणि जेट इंधनाची विक्री सुरू केली आहे. एका टँकरवरून दुसऱ्या, दुसऱ्यावरून तिसऱ्या अशा लूप पद्धतीने अमेरिकेच्या नाकाखाली इराण अब्जावधी डॉलर्सची उलाढाला करत आहे.

हुथींचे तांडव, चायनीज पार्टस् आणि मदिनेतील क्षेपणास्त्रांचे गूढ

यमनमधील हुथी बंडखोरांनी चीनच्या शस्त्रास्त्रांचे पार्टस् जोडून अत्यंत धोकादायक बॅलिस्टिक क्षेपणास्त्रांची निर्मिती केली आहे. या क्षेपणास्त्रांच्या टप्प्यात संपूर्ण सौदी अरेबिया आणि इस्त्रायलची शहरे येत आहेत. एकीकडे सौदीचा मित्र असलेला चीन दुसरीकडे हुथींना छुप्या मार्गाने सुटे भाग पुरवत आहे का, असा गंभीर सवाल यातून उपस्थित होतो. हुथींनी बाब-अल-मंदेब  येथे लष्करी कॅम्प लावून सौदीच्या टँकर्सची पूर्ण नाकेबंदी केली आहे आणि ताईझ  भागात भीषण हल्ले चढवले आहेत. यात सर्वात धक्कादायक घटना घडली ती म्हणजे सौदी अरेबियातील अत्यंत पवित्र मदिना शहरात क्षेपणास्त्रांचे आवाज ऐकू आले. हुथींनी या हल्ल्यात आपला हात असल्याचा स्पष्ट शब्दांत नकार दिला आहे. यामुळे मुस्लिम देशांना आपापसात लढवून स्वतःचा फायदा करून घेण्यासाठी इस्त्रायलसारख्या तिसऱ्याच घटकाने केलेला हा फॉल्स फ्लॅग प्रकार तर नाही ना, अशी दाट शंका व्यक्त केली जात आहे.

लेबनॉनमध्ये कतारचा सूर्योदय अन् गाझामधील मानवी शोकांतिका

या युद्धाच्या भीषण आगीतही कतारने लेबनॉनसाठी एक ऐतिहासिक पाऊल उचलले आहे. इस्त्रायल ज्या लेबनॉनला उद्ध्वस्त करत आहे, त्याच लेबनॉनमध्ये कतारने अक्षय्य आणि किफायतशीर असे सौर ऊर्जा प्रकल्प  उभारण्याचा प्रस्ताव दिला असून लेबनीज सरकारने तो स्वीकारला आहे. यामुळे लेबनॉन अंधारातून बाहेर पडण्याची आशा निर्माण झाली आहे. परंतु, गाझामधील परिस्थिती अत्यंत विदारक आणि मानवतेला काळीमा फासणारी आहे. वाळवंटात कडक हिवाळा सुरू झाला असून वैद्यकीय मदत आणि बचावकार्य वेळेत न पोहोचल्यास थंडी आणि भूकबळींमुळे गाझामधील निष्पाप लहान मुले, वृद्ध आणि आजारी व्यक्तींचा मोठ्या प्रमाणावर मृत्यू होईल, असा गंभीर इशारा आंतरराष्ट्रीय मानवाधिकार संघटनांनी दिला आहे.

निष्कर्ष:

मध्य पूर्वेतील हा रणसंग्राम आता केवळ दोन देशांमधील राहिलेला नसून तो महासत्तांचे अपयश, अमेरिकेच्या पोकळ धमक्या आणि छुप्या कटकारस्थानांचा अड्डा बनला आहे. ट्रम्प यांची शस्त्रास्त्रांअभावी पोकळ ठरलेली धमकी, नेतान्याहूंचा सत्तांतराचा अट्टाहास आणि इराण-हुथींची आर्थिक व लष्करी रणनीती यांमुळे संपूर्ण जग एका भीषण युद्धाच्या ज्वालांमध्ये होरपळत आहे. महासत्तांच्या या खेळात विजय कोणाचाही झाला, तरी गाझा आणि लेबनॉनमधील निष्पाप जनतेचा बळी जात आहे, हेच या युद्धाचे सर्वात कडू वास्तव आहे.

Kanthak Suryatal