दिल्लीच्या रस्त्यांवर गोदी मीडियाची बेइज्जती आणि उघड पडलेले सरकारी कारस्थान

लोकशाहीचा चौथा स्तंभ मानली जाणारी मुख्य प्रवाहातील प्रसारमाध्यमे आज पूर्णपणे सत्तेच्या दावणीला बांधली गेली आहेत. जनतेचे प्रश्न मांडण्याऐवजी केवळ सत्ताधाऱ्यांची चाटुकारिता करणे आणि विरोधकांवर चिखलफेक करणे हाच या वाहिन्यांचा मुख्य धंदा बनला आहे. या बेजबाबदार आणि पक्षपाती भूमिकेमुळेच आज या माध्यमांना समाज गोदी मीडिया किंवा गिद्ध मीडिया म्हणून संबोधत आहे. नुकताच दिल्लीच्या संसदेच्या रस्त्यावर आंदोलक तरुण आणि जागरूक नागरिकांनी रिपब्लिक भारत आणि अर्णव गोस्वामी यांच्या चमूची ज्या प्रकारे नाचक्की केली, ती या माध्यमांच्या नैतिक पतनाचा आणि विश्वासार्हता शून्यावर आल्याचा सर्वात मोठा जिवंत पुरावा आहे.

संसद मार्गावरील बनावगिरी: स्वतःच्याच सहकाऱ्याची खोटारडी मुलाखत 

संसदेच्या मार्गावर सीजेपी, कॉकरोच जनता पार्टी, जो एक राजकीय पक्ष नसून केवळ जनतेचे प्रश्न मांडणारा एक प्रेशर ग्रुप आहे यांच्या नेतृत्वाखाली विद्यार्थ्यांचे शांततापूर्ण आंदोलन सुरू होते. या आंदोलनाला बदनाम करण्यासाठी आणि आंदोलकांमध्ये फूट पाडण्यासाठी रिपब्लिक भारतच्या दोन रिपोर्टर्सनी एक अत्यंत घाणेरडा कट रचला. त्यांनी आंदोलक विद्यार्थ्यांचे खरे मत जाणून घेण्याऐवजी स्वतःसोबतच आणलेल्या एका सहकाऱ्याला जे त्यांच्याच चॅनेलचे कर्मचारी होते आंदोलकांमध्ये उभे केले. त्यानंतर त्या महिला रिपोर्टरने आपल्याच सहकाऱ्याला आंदोलक समजून त्याचे मत विचारण्यास सुरुवात केली, जेणेकरून एक खोटा नरेटिव्ह तयार करता येईल आणि आंदोलक कसे चुकीचे आहेत हे जगाला दाखवता येईल.

परंतु, स्वतंत्र भारद्वाज आणि तिथल्या जागरूक आंदोलक तरुणांनी रिपब्लिक भारतचा हा बनावट खेळ ओळखला आणि त्यांना कॅमेऱ्यासमोरच रंगेहात पकडले. हा तुमच्याच सोबत आलेला माणूस आहे आणि तुम्ही याचीच मुलाखत घेऊन जनतेची दिशाभूल करत आहात, असा जाब जेव्हा आंदोलकांनी विचारला, तेव्हा या रिपोर्टर्सची बोबडी वळली. हा व्हिडिओ सोशल मीडियावर प्रचंड व्हायरल झाला असून, या माध्यमांचा खोटारडेपणा पुन्हा एकदा देशासमोर उघडा पडला आहे.

गुंडांचे रक्षण आणि राष्ट्रीय मुद्द्यांवर सोयीस्कर मौन 

या आंदोलनात उपस्थित असलेल्या एका जागरूक विद्यार्थिनीने गोदी मीडियाच्या या कृतीवर अत्यंत गंभीर प्रश्न उपस्थित केले. तिने थेट कॅमेऱ्यासमोर सांगितले की, या चॅनेलचे मुख्य काम आंदोलनात सरेआम गुंडागर्दी करणाऱ्या आणि शांतता भंग करणाऱ्या गुंडांना वाचवणे हेच आहे. या आंदोलनादरम्यान निशु नावाच्या एका विद्यार्थिनीच्या वडिलांवर जीवघेणा हल्ला झाला होता, ज्यामध्ये त्यांच्या डोक्याला तब्बल सात टाके पडले होते. तरीही पीडितांची बाजू मांडण्याऐवजी हे रिपोर्टर्स तिथल्या गुंडांचे रक्षण करण्यासाठी आणि त्यांच्या कृत्यावर पांघरूण घालण्यासाठी पोहोचले होते.

जेव्हा विद्यार्थ्यांनी या महिला रिपोर्टरला थेट विचारले, तुम्ही मणिपूरमध्ये चाललेल्या भीषण हिंसाचाराबद्दल काही का बोलत नाही? देशात एवढ्या मोठ्या घटना घडत असताना त्यावर तुमच्या तोंडातून शब्द का निघत नाही? तेव्हा त्या रिपोर्टरकडे कोणतेही उत्तर नव्हते. उलट, तिने चिडून आंदोलक विद्यार्थ्यांचे माईक फेकून देण्याचा आणि स्वतःचा बचाव करत तिथून पळून जाण्याचा केविलवाणा प्रयत्न केला.

जेलमधील गुंड आणि दगडांचा ट्रक: आंदोलनाविरुद्धचे भयानक कारस्थान 

हा लढा केवळ चुकीच्या रिपोर्टिंगविरुद्ध नव्हता, तर या आंदोलनाच्या आडून एक मोठा हिंसक कट रचला गेला होता, जो विद्यार्थ्यांनी अत्यंत हुशारीने हाणून पाडला. आंदोलनाला हिंसक वळण देऊन ते बदनाम करण्यासाठी आंदोलनस्थळी अचानक दगडफेक करण्यासाठी दगड आणि विटांनी भरलेला एक ट्रक आणण्यात आला होता, तसेच काही गाड्यांची तोडफोड करण्यात आली होती.

सर्वात धक्कादायक बाब म्हणजे, या आंदोलनात गोंधळ घालण्यासाठी थेट तुरुंगातून गुंडांना बाहेर काढून आंदोलनात घुसवण्यात आले होते. आंदोलक विद्यार्थी केवळ जागरूक नव्हते तर ते आधुनिक तंत्रज्ञानाने सज्ज होते. त्यांनी फेशियल रिकग्निशन सॉफ्टवेअरचा वापर करून आंदोलनात हिंसाचार करणाऱ्या संशयास्पद लोकांच्या चेहऱ्यांची पडताळणी केली. पडताळणीअंती समोर आलेला निष्कर्ष अत्यंत हादरवून टाकणारा होता,जे चेहरे आंदोलनात हिंसक कृत्य करत होते, ते प्रत्यक्षात अधिकृत रेकॉर्डनुसार तुरुंगात बंद असायला हवे होते! याचा थेट अर्थ असा की, दिल्ली पोलिसांनी या गुंडांना आंदोलनात गोंधळ घालण्यासाठी सोडून दिले होते. दिल्ली पोलिसांच्या ताब्यात असलेला आणि पार्लियामेंट स्ट्रीट पोलिस ठाण्याजवळ ४ दिवसांपूर्वी जप्त केलेला पत्थरांनी भरलेला ट्रक अचानक आंदोलनस्थळी कसा काय पोहोचला, याचे उत्तर ना पोलिसांकडे होते ना सरकारच्या गुप्तचर यंत्रणांकडे. या कारस्थानाची संपूर्ण पोलखोल या तरुणांनी केली.

केंद्रीय मंत्र्याचा राजीनामा, भाजपचा पराभव आणि अर्णव गोस्वामीची बेचैनी 

या आंदोलनाची आणि गोदी मीडियाच्या अस्वस्थतेची पाळेमुळे नुकत्याच घडलेल्या राजकीय घडामोडींमध्ये आहेत. केंद्रीय शिक्षण मंत्री धर्मेंद्र प्रधान यांच्या राजीनाम्यानंतर आणि बिहारमधील पोटनिवडणुकीत भाजपच्या राष्ट्रीय अध्यक्षांच्या स्वतःच्या मतदारसंघात झालेल्या दारुण पराभवानंतर सत्ताधारी आणि त्यांचे समर्थक प्रचंड हादरले आहेत. आपल्या आकांचे अपयश उघडे पडल्यामुळे अर्णव गोस्वामी आणि त्याचे अँकर्स पूर्णपणे बौखलाून गेले आहेत.

अर्णव गोस्वामी याने आपल्या स्टुडिओमध्ये बसून ज्या प्रकारे ताशेरे ओढले आणि त्याच्या चेहऱ्यावर जी अस्वस्थता दिसत होती, त्यावरून स्पष्ट होते की सत्तेची चाटूगिरी करणाऱ्या या माध्यमांना आता जनतेच्या रोषाची भीती वाटू लागली आहे. आपल्या मालकांचे राजकीय वर्चस्व धोक्यात आल्याचे पाहून हे अँकर्स मानसिक संतुलन गमावल्यासारखे वागत आहेत.

गांधीवादी प्रतिकार विरुद्ध गोदी मीडियाचा निर्लज्जपणा 

एकीकडे सत्ताधाऱ्यांचे सर्व षड्यंत्र, दगडांचे ट्रक आणि पोलिसांचे छुप्या पाठिंब्याने आलेले गुंड उभे होते; तर दुसरीकडे केवळ सत्य आणि गांधीवादी विचारसरणीच्या जोरावर उभे असलेले तरुण आणि सीजेपीचे कार्यकर्ते होते. अत्यंत शांततापूर्ण मार्गाने, महात्मा गांधींच्या तत्वांचे पालन करत या आंदोलकांनी गोदी मीडियाच्या खोट्या चेहऱ्याला आरसा दाखवला. त्यांनी कोणतीही शारीरिक हिंसा न करता, केवळ कॅमेऱ्याच्या आणि सत्याच्या बळावर रिपब्लिक टीव्हीच्या रिपोर्टर्सना त्यांच्याच जाळ्यात अडकवले आणि त्यांचे ढोंग उघडे पाडले.

अर्णव गोस्वामी आणि त्याच्या सहकाऱ्यांना वाटत होते की ते पूर्वीप्रमाणेच ड्रग्ज द्या, ड्रग्ज द्या अशा प्रकारची टीआरपी ओरडून आणि खोट्या नौटंकीच्या जोरावर आंदोलन दडपून टाकतील. परंतु, आजचा तरुण सुशिक्षित आणि स्मार्ट आहे. अशा हुशार आणि तंत्रज्ञानाचा योग्य वापर करणाऱ्या तरुणांचा सामना करण्यासाठी अर्णव गोस्वामीला १० जन्म घ्यावे लागतील, अशा कडक शब्दांत विश्लेषकांनी गोदी मीडियाची कानउघाडणी केली आहे.

निष्कर्ष

दिल्लीच्या संसद मार्गावरील ही घटना संपूर्ण देशासाठी अत्यंत महत्त्वाची आहे. या घटनेने हे सिद्ध केले आहे की, मुख्य प्रवाहातील गोदी मीडिया कितीही निर्लज्ज असला, तरी जागरूक जनतेसमोर आणि सत्याचा आग्रह धरणाऱ्या तरुणांसमोर त्यांची डाळ शिजणार नाही. डोळ्यांनी पाहिलेले वास्तव जेव्हा सोशल मीडियाच्या माध्यमातून थेट जनतेपर्यंत पोहोचते, तेव्हा या गिद्ध मीडियाची विश्वासार्हता धुळीस मिळते. आता देशातील जनतेचा या टीआरपी-धार्जिण्या वाहिन्यांवरून विश्वास पूर्णपणे उडाला असून, सत्तेच्या मांडीवर बसलेल्या या माध्यमांना भविष्यात जनतेच्या न्यायालयाला सामोरे जावेच लागेल.