जागतिक व्यासपीठावर राहुल गांधींचा जप! टेलिप्रॉम्पटरवरून उघड पडला काँग्रेस फोबियाचा बनाव!

एनडीटीव्ही वर्ल्ड समिट की काँग्रेसविरोधी चिखलफेक? नाराज फूफा शैलीतील भाषणावर बुद्धिमंतांचा हल्लाबोल!

प्रामाणिक टीकाकारांची गळचेपी आणि परिसीमन बिलाचे राजकारण: पंतप्रधान मोदींच्या दुटप्पीपणाचा बुरखा टरटरला!

जागतिक व्यासपीठ की घरगुती चिखलफेकीचा आखाडा? एनडीटीव्ही वर्ल्ड समिट सारख्या आंतरराष्ट्रीय स्तरावरील अत्यंत प्रतिष्ठेच्या कार्यक्रमात जेव्हा देशाचे पंतप्रधान व्यासपीठावर उपस्थित राहतात, तेव्हा जगाची नजर त्यांच्यावर खिळलेली असते. अशा जागतिक परिषदेत देशाचा भक्कम आर्थिक रोडमॅप, आंतरराष्ट्रीय संबंध, तंत्रज्ञानातील आघाडी आणि जागतिक आव्हानांवर मात करण्याचा दृष्टिकोन मांडणे ही एका राष्ट्रप्रमुखाकडून प्राथमिक अपेक्षा असते. परंतु, या जागतिक मंचावर घडले भलतेच! पंतप्रधान नरेंद्र मोदी यांनी आपल्या भाषणाचा संपूर्ण रोख जागतिक विषयांवर ठेवण्याऐवजी देशातील विरोधी पक्ष, काँग्रेस आणि राहुल गांधी यांच्यावर वैयक्तिक व तीव्र हल्ले चढवण्यातच खर्च केला. जागतिक स्तरावर भारताची प्रतिमा उंचावण्याऐवजी देशांतर्गत राजकारणातील चिखलफेक आंतरराष्ट्रीय पाहुण्यांसमोर मांडल्यामुळे देशातील बुद्धिमंत आणि विचारवंतांनी अत्यंत तीव्र शब्दांत आश्चर्य आणि खेद व्यक्त केला आहे.

टेलीप्रॉम्पटरवर रचलेली काँग्रेस फोबियाची स्क्रिप्ट सुरुवातीला अनेकांना वाटले की भाषणाच्या ओघात किंवा भावनिक भरात पंतप्रधानांच्या तोंडून काँग्रेसवरील टीका बाहेर पडली असेल. परंतु, भाजप नेते डॉ. अजय आलोक यांनी शेअर केलेल्या थेट प्रक्षेपणाच्या व्हिडिओमधून आणि समोर आलेल्या दृश्यांवरून एक धक्कादायक वास्तव उघडकीस आले. पंतप्रधान मोदींच्या दोन्ही बाजूला रीतसर टेलिप्रॉम्पटर लावलेले होते आणि त्या टेलिप्रॉम्पटरवर काँग्रेस आणि राहुल गांधी यांच्यावरील टीकेची अक्षरे स्पष्टपणे लिहिलेली होती. म्हणजेच, जागतिक मंचावर जाऊन काँग्रेसची निंदानालस्ती करणे ही काही उत्स्फूर्त प्रतिक्रिया नव्हती, तर ती रीतसर लिहून आणलेली एक पूर्व नियोजित राजकीय स्क्रिप्ट होती. यावरून काँग्रेसचे प्रवक्ते यशराज यांनी उपरोधिक टोला लगावत म्हटले की, काँग्रेसच्या नावाने अश्रू ढाळण्यासाठी आणि रडण्यासाठीही पंतप्रधानांना टेलिप्रॉम्पटरचा आधार घ्यावा लागतो.

राहुल गांधींवर वैयक्तिक टीका आणि परजीवी पक्षाचे आरोप आपल्या भाषणात पंतप्रधानांनी राहुल गांधी यांच्या राजकीय पुनर्लॉन्चिंगची अतिशय आक्रमक पद्धतीने टिंगल उडवली. श्रीहरिकोटावरून एका वर्षात जितके रॉकेट किंवा उपग्रह अंतराळात सोडले जात नाहीत, त्याहून अधिक वेळा काँग्रेस वर्षभरात आपल्या नेत्याला लॉन्च करण्याचे अपयशी प्रयत्न करते, असा तिखट शब्दछल त्यांनी केला. याशिवाय, काँग्रेस पक्षाला लोकशाहीतील परजीवी संबोधत, काँग्रेसने स्वतःची विचार करण्याची क्षमता पूर्णपणे गमावली आहे असा घणाघात केला. जंगलात विनाश करणारे दिमागी नक्षली आता काँग्रेसच्या विचारांवर स्वार झाले असून ते देशाचा सर्वनाश करायला निघाले आहेत, असा गंभीर आरोपही पंतप्रधानांनी केला. काँग्रेस पक्ष हा स्वतःच्या वृद्ध नेत्यांवर आणि देशाच्या प्रगतीवरच एक मोठा भार बनला असून, द्राक्षे आंबट लागल्यामुळे काँग्रेस द्राक्षाची वेलच कापून टाकण्याच्या विकृत मानसिकतेत अडकली आहे, असा दावा त्यांनी केला. संसदेचे कामकाज रोखून धरून काँग्रेस विरोधी पक्षांतील इतर तरुण आणि प्रतिभावान खासदारांचा आवाज दाबते आणि त्यांच्यावर अन्याय करते, असे सांगत त्यांनी इतर विरोधी पक्षांना आकर्षित करण्याचा आणि काँग्रेसपासून वेगळे पाडण्याचा प्रयत्न केला.

वी विल डू इटचा पोकळ नारा आणि आर्थिक वास्तव भाषणादरम्यान पंतप्रधानांनी अत्यंत उत्साहाने वी विल डू इट चा नारा दिला. वस्तुतः हा नारा अमेरिकेचे माजी अध्यक्ष बराक ओबामा यांच्या प्रसिद्ध संवादाची थेट कॉपी असून, २०१४ पासून २०२६ पर्यंत तोच जुना नारा सातत्याने पुनरुच्चारित केला जात आहे. परंतु, घोषणाबाजी आणि प्रत्यक्षातील आर्थिक वास्तव यात अथांग दरी निर्माण झाली आहे. पंतप्रधान २०४७ पर्यंत विकसित भारत बनवण्याच्या गप्पा मारतात, पण हा विकसित भारत नेमका कसा बनणार? देशातील १ लाख सरकारी शाळा बंद करून गरीब आणि वंचित घटकांना शिक्षणाच्या प्रवाहातून बाहेर फेकून विकसित भारत साकारणार का, असा थेट सवाल उपस्थित केला जात आहे. मेक इन इंडिया आणि मॅन्युफॅक्चरिंग क्षेत्रातील यशाचा दावा करताना मोबाईल मॅन्युफॅक्चरिंगचे उदाहरण दिले जाते, परंतु वास्तव हे आहे की भारत केवळ परदेशातून येणारे सुटे भाग एकत्र जोडण्याचे काम करतो; मुख्य तंत्रज्ञान आणि सुटे भाग अजूनही परदेशातच बनतात. कृत्रिम बुद्धिमत्ता आणि अत्याधुनिक तंत्रज्ञानाच्या क्षेत्रात भारताला मोठी संधी उपलब्ध होती, परंतु सरकारी धोरणांच्या अभावामुळे दक्षिण कोरिया आणि तैवान यांसारखे लहान देश भारताच्या कितीतरी मैल पुढे निघून गेले आहेत. याचा थेट फटका भारताच्या अर्थव्यवस्थेला बसला असून, भारतीय शेअर बाजारातून गुंतवणूकदारांनी प्रचंड भांडवल काढून ते तैवान आणि दक्षिण कोरियात गुंतवले आहे. परिणामी, जगातील टॉप ५ शेअर बाजारांच्या यादीतून भारतीय शेअर बाजार बाहेर फेकला गेला आहे. विकसित भारताचा कोणताही ठोस रोडमॅप मांडण्याऐवजी केवळ बाईक रॅली काढणे, दिवे लावणे, मोदी-मोदीच्या घोषणा देणे आणि जोडतोडीचे राजकारण करून सरकारे पाडणे व बनवणे यातच सत्ताधाऱ्यांची संपूर्ण ऊर्जा खर्च होत आहे.

प्रामाणिक टीकाकारांचा पुतणा आणि सत्तेचा दुटप्पीपणा पंतप्रधानांनी आपल्या भाषणात लोकशाहीतील प्रामाणिक टीकाकारांची चिंता वाहण्याचे नाटक केले. काँग्रेसच्या आरडाओरड्यात आणि गोंधळात सरकारचे प्रामाणिक टीकाकार दाबले जातात, असा कळवळा त्यांनी दाखवला. मात्र, या दाव्यामागील सत्ताधाऱ्यांचा दुटप्पीपणा अत्यंत उघडा पडला आहे. संसदेत आणि सार्वजनिक जीवनात ताकदीने सरकारचे वाभाडे काढणाऱ्या राघव चड्ढा किंवा सयानी घोष यांच्यासारख्या अभ्यासू आणि आक्रमक विरोधी नेत्यांचे काय झाले? जे नेते सरकारवर जोरदार आणि प्रामाणिकपणे हल्लाबोल करत होते, त्यांना एकतर शांत केले गेले किंवा सत्ताधारी आघाडीच्या वर्तुळात खेचून त्यांची धार बोथट करण्यात आली. पत्रकारांच्या बाबतीत तर चित्र अधिकच गंभीर आहे; ज्या टीव्ही पत्रकारांनी सरकारवर प्रामाणिकपणे टीका करण्याचे धाडस दाखवले, त्यांच्या नोकऱ्याच काढून घेण्यात आल्या. भाजप आणि सरकार ज्या प्रामाणिक टीकाकारांचा जप करत आहेत, असा एक तरी प्रामाणिक पत्रकार किंवा विरोधी नेता भाजपने सांगावा, ज्याचा सरकारने सन्मान केला आहे. प्रत्यक्षात, संसदेत परिसीमन विधेयक मंजूर करून घेण्यासाठी विरोधी पक्षांच्या एकजुटीत फूट पाडणे आणि आंतरराष्ट्रीय समुदायासमोर आपण लोकशाही मूल्यांचा किती सन्मान करतो, असा खोटा देखावा निर्माण करणे हाच या सर्व भाषणाचा छुपा राजकीय हेतू होता.

विरोधी पक्ष आणि पत्रकारांचे सडेतोड उत्तर जागतिक परिषदेतील या पक्षपाती भाषणावर विरोधी पक्ष आणि पत्रकारांमधून अत्यंत सडेतोड प्रतिक्रिया उमटल्या. काँग्रेस प्रवक्ते पवन खेरा यांनी पंतप्रधानांवर थेट निशाणा साधताना त्यांचा उल्लेख नाराज फूफा असा केला. ज्येष्ठ पत्रकार प्रशांत टंडन यांनी पंतप्रधानांच्या मानसिकतेवर टीका करताना म्हटले की, नाराज फूफूंनी जागतिक परिषदेला काँग्रेसच्या चुगलीचा अखाडा बनवून टाकले आहे. मला तर वाटते की पंतप्रधान निवासातील कुंडी आणि भिंतींशीही पंतप्रधान मोदी काँग्रेसचीच बुराई करत असावेत! त्याचप्रमाणे ज्येष्ठ पत्रकार डॉ. राकेश पाठक यांनी उपरोधिकपणे टिप्पणी केली की, पंतप्रधान कमोडवर बसूनही काँग्रेसलाच कोसत राहत असतील! पंतप्रधानांना जडलेला हा काँग्रेस फोबिया आणि राहुल फोबिया आता पूर्णपणे लाइलाज झाला आहे, त्यात सुधारणेची कोणतीही शक्यता उरलेली नाही.

निष्कर्ष: लाइलाज काँग्रेस फोबिया आणि जागतिक प्रतिमेची हानी जागतिक परिषदेत देशाचे प्रतिनिधित्व करताना राजकीय मतभेद विसरून १४० कोटी देशवासियांचे नेतृत्व आणि देशाची दूरदृष्टी मांडणे हे देशाच्या उच्च पदस्थ नेत्याचे कर्तव्य असते. परंतु, मस्करीचे राजकारण करणे, विरोधी नेत्यांची टिंगल उडवून मते मागणे आणि जागतिक व्यासपीठावरही काँग्रेस आणि राहुल गांधी यांच्या नावाचा जप करणे यावरून हेच सिद्ध होते की सत्ताधाऱ्यांची विचारसरणी अजूनही घरगुती राजकारणाच्या पलीकडे जाऊ शकलेली नाही. देशासमोरील महागाई, बेरोजगारी, ढासळता शेअर बाजार आणि शिक्षणाचा खेळखंडोबा यांसारख्या गंभीर प्रश्नांवर बोलण्याऐवजी पंतप्रधान मोदी जर काँग्रेसच्या नावाने आक्रोश करत असतील, तर हा भारताच्या आंतरराष्ट्रीय प्रतिष्ठेला पोहोचलेला मोठा धक्का आहे.