पंढरीने अल्पवयीन बालीकेची रत्यावर छेड काढली 

नांदेड (प्रतिनिधी) – मुलगी जन्माला घालायची, तिला लाडाकोडात वाढवायचे, शिक्षण द्यायचे, तिच्या भवितव्यासाठी आयुष्यभर कष्ट घ्यायचे आणि शेवटी तिने रस्त्यावरून जाताना कोणाच्या वाईट नजरेला सामोरे जावे, कोणाच्या त्रासाला बळी पडावे, अशी भीती मनात घेऊन जगायचे? मग मुलींना जन्मच देऊ नये का, असा संतप्त प्रश्न समाजासमोर उभा राहतो. अर्थात, प्रश्न मुलींच्या जन्माचा नाही; प्रश्न आहे तो मुलींकडे पाहण्याची विकृत मानसिकता बाळगणाऱ्यांचा आणि आपल्या मुलांना माणुसकीचे संस्कार देण्यात अपयशी ठरणाऱ्या पालकांचा!

भाग्यनगर पोलीस ठाण्याच्या हद्दीत घडलेल्या एका प्रकाराने पुन्हा एकदा याच मानसिकतेवर बोट ठेवले आहे. मिळालेल्या माहितीनुसार, २४ वर्षीय युवक दुचाकीवरून आला. दुचाकीचा क्रमांक एमएच २६ एएम ८६११ असा आहे. त्याने एका १५ वर्षीय अल्पवयीन मुलीला अडवून, तू मला खूप आवडतेस, तुझ्यासोबत बोलायचे आहे,असे सांगितले. हा प्रकार १७ ऑक्टोबरपासून सुरू असल्याचे सांगितले जाते. २१ ऑक्टोबरच्या रात्री त्याने पुन्हा मुलीला थांबवून तिच्याशी बोलण्याचा प्रयत्न केला.

प्रेम व्यक्त करण्याच्या नावाखाली अल्पवयीन मुलीला त्रास देण्याचा अधिकार कुणी दिला?

एखादी मुलगी आवडली म्हणजे तिच्या मागे लागण्याचा परवाना मिळतो काय? तिला बोलण्यास भाग पाडणे, तिच्या इच्छेविरुद्ध तिच्याशी संपर्क साधण्याचा प्रयत्न करणे आणि तिच्या मनात भीती निर्माण करणे, यालाच काही जण प्रेम समजत असतील, तर त्यांच्या विचारसरणीची कीव करावी तेवढी थोडीच! प्रेमाच्या नावाखाली दुसऱ्याच्या स्वातंत्र्यावर अतिक्रमण करणाऱ्यांनी आधी स्वतःच्या वागण्याचा हिशेब मांडावा. या प्रकाराची माहिती मिळाल्यानंतर घटनास्थळी जमलेल्या नागरिकांनी संबंधित युवकाला जाब विचारला. त्याला चांगलाच प्रसाद दिल्याचे सांगितले जाते. त्यानंतर ११२ क्रमांकावर संपर्क साधून पोलिसांना बोलावण्यात आले आणि युवकाला पोलिसांच्या स्वाधीन करण्यात आले. कायदा हातात घेणे योग्य नसले, तरी मुलींच्या सुरक्षिततेबाबत नागरिकांमध्ये किती संताप आहे, हे या घटनेतून स्पष्ट होते. अशा प्रकरणांत अंतिम निर्णय कायद्यानेच व्हायला हवा; मात्र मुलींना त्रास देणाऱ्यांना समाजानेही चुकीचे ठरवले पाहिजे.

नावात पंढरी, पण वागण्यात विवेकाचा दुष्काळ!

या प्रकरणातील युवकाचे नाव नंदकिशोर लक्ष्मण पंढरी असल्याचे सांगितले जाते. नावात ‘पंढरी’ असणे ही श्रद्धेची आठवण करून देणारी बाब; पण नावाने नव्हे, तर वागण्याने माणसाची ओळख ठरते. श्रद्धा, संस्कार आणि सभ्यता यांची खरी कसोटी दुसऱ्याशी वागताना लागते. त्यामुळे कोणाचेही नाव किंवा धार्मिक संदर्भ पुढे करण्यापेक्षा संबंधित व्यक्तीच्या कृतीची जबाबदारी त्याच्यावरच निश्चित झाली पाहिजे. भाग्यनगर पोलिसांनी या प्रकरणात गुन्हा क्रमांक ६०९/२०२६ नोंदवून पॉक्सो कायद्यान्वये कारवाई केली असून, युवकाला अटक केल्याची माहिती आहे. पुढील न्यायालयीन प्रक्रिया कायद्यानुसार पार पडेल. आरोप सिद्ध होण्यापूर्वी न्यायालयीन निष्कर्ष गृहीत धरता येणार नाही; मात्र अल्पवयीन मुलींच्या सुरक्षिततेचा प्रश्न दुर्लक्षित करूनही चालणार नाही.

पालकांनो, मुलांना केवळ शिकवू नका; त्यांना माणूसही बनवा!

प्रत्येक आई-वडिलांनी स्वतःच्या मुलांना एक गोष्ट ठामपणे शिकवली पाहिजे, मुलगी म्हणजे कोणाच्या मालकीची वस्तू नाही. तिची इच्छा, तिचे स्वातंत्र्य आणि तिचा नकार यांचा आदर करणे ही सभ्यतेची पहिली अट आहे. मुलांच्या हातात महागडे मोबाईल देताना, त्यांना दुचाकी घेऊन देताना आणि त्यांच्या प्रत्येक हट्टाला होकार देताना त्यांच्या वागणुकीची जबाबदारीही पालकांनी लक्षात ठेवली पाहिजे. मुलगा कुठे जातो, कोणाशी कसा वागतो, सोशल मीडियावर काय करतो आणि मुलींबद्दल त्याचे विचार काय आहेत, याकडे पालकांनी सजगपणे लक्ष द्यायला हवे. नियंत्रण म्हणजे अविश्वास नव्हे; योग्य-अयोग्याची जाणीव करून देणे म्हणजे संस्कार! रस्त्यावर नागरिकांच्या रोषाला सामोरे जाणे आणि पॉक्सो कायद्यांतर्गत गुन्ह्याचा सामना करणे, ही परिस्थिती एका क्षणात निर्माण झालेली नसते. चुकीच्या वर्तनाला वेळीच आळा घातला असता, तर कदाचित ही वेळ आली नसती. म्हणूनच पालकांनी मुलांच्या चुका झाकण्याऐवजी त्यांना जबाबदारीची जाणीव करून दिली पाहिजे. मुलींना जन्म देऊ नये, हा उपाय नाही; मुलींना त्रास देण्याची हिंमत कुणी करू नये, असे संस्कार रुजवणे हाच खरा उपाय आहे! मुलींच्या सुरक्षिततेची जबाबदारी केवळ पोलिसांची नाही. ती प्रत्येक कुटुंबाची, प्रत्येक पालकाची आणि संपूर्ण समाजाची आहे. अन्यथा, घटना घडल्यानंतर संताप व्यक्त करायचा, आरोपीला दोष द्यायचा आणि काही दिवसांनी सगळे विसरून जायचे या दुटप्पीपणातून समाजाची सुटका कधी होणार?

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

error: Content is protected !!